خیاو یا مشكین شهر
قلعه قهقهه مشکين شهر
قلعه قهقهه مشکين شهر : اين قلعه در 3 كيلومتري غرب روستاي كئچوبه از توابع دهستان يافت بخش ارشق شهرستان مشكين شهر واقع است. تپه اي كه قلعه بر بالاي آن احداث گرديده نزديك به1000 متر از سطح زمينهاي اطراف ارتفاع دارد و از پاي تپه سنگي كه قلعه روي آن واقع شده تا ورودي آن كه در شمال قلعه به صورت طاق قوسدار هلالي آجري نمايان است قرار دارد. هنگامي كه وارد قلعه مي شويم با محوطه اي وسيع و با شيبي ملايم روبرو هستيم. درشرقي ترين نقطه ، روزنه اي مثلثي شكل كه درون تخته سنگهاي بزرگي قرار دارد وسقف دوسويي آن ريخته مشرف بر دره اي عميق جلب نظر مي كند از اين نقطه كه گويا تواماً به مدد عوارض طبيعي و دست بشري به وجود آمده براي ديده باني جبهه شرقي قلعه استفاده مي شده است. براي حصاركشي دور قلعه و از بين بردن پستي و بلندي و تراز از آجر استفاده شده و روي آن سنگ تراشيده كار شده است. هرحصاري يك دروازه دارد وحصار اصلي داراي چهار برج و دروازه آن داراي دو برج 5 ضلعي است بعد از دروازه يك راهرو به ارتفاع 3 متر باطاق تونلي ديده مي شود.
دوشنبه ٢٩ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

خياو يا مشكين شهر
خياو يا مشكين شهر، مركز شهرستان مشكين شهر، يكي از شهرهاي معروف استان اردبيل است. خياو (خي يو) يا مشكين شهر امروزي، محدود است از شمال به شهرستان مغان، از جنوب به رشته جبال سبلان، از مشرق به شهرستان اردبيل و كشور آذربايجان، و از غرب به شهر اهر (ارسباران). شهرستان مشكين شهر در كنار رودخانه هاي پرآبي چون خياو، اُنار و مشكين چاي و چندين رود ديگر قرار گرفته و در دامنه شمالي كوهستان معروف سبلان و چندين كوهستان ديگر واقع شده است. ولي همواره اين ديار فراموش شده بوده است و در انتظار قدوم شما است تا از زيبايي هاي آن بهره ببريد
دوشنبه ٢٩ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

سبلان
سبلان
كوهستان عظيم وآتش فشان سبلان مشکین شهر كه به زبان آذري ساوالان خوانده مي شود از كوه هاي متعدد بلندي چون صائين ، نرميق ، قوشه داغ ، و… تشكيل شده است. دامنه هاي اين كوهستان در بخش مركزي از چهارسو به شهرستان هاي مشکين شهر و اهر در شمال ، تبريز در مغرب ، سراب درجنوب و اردبيل در شرق مشرف مي باشد. سبلان به شكل مخروط زيبائي است و دهانه آتش فشان خاموش آن در حال حاضر به صورت درياچه اي در آمده است. اطراف اين درياچه در تمام سال پوشيده از برف و يخ است. قله اصلي يا آتش فشان آن به نام "سلطان ساوالان" بلندترين نقطه آذربايجان و پس از دماوند بلندترين قله ايران است. وهستان ساوالان از كانون هاي مهم آبگير دائمي رودهاي آذربايجان مي باشد. دامنه هاي شمالي آن به دره رود قره سو و اهرچايي و دامنه هاي جنوبي آن به شاخه ها ي آجي چاي منتهي مي گردد. بنابراين سبلان بخش عمده اي از آب هاي حوضه رود ارس و درياچه اروميه را تامين مي كند در دامنه هاي سبلان
دوشنبه ٢٩ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

جنگل حاتم بيك

جنگل حاتم بيك


جنگل حاتم بيك با مساحت حدود ۱۹۸ هكتار درجنوب غرب شهرستان مشكين شهر قرار گرفته است . در سال ۷۱-۷۰ مركز تحقيقات تبريز متوجه خشكيدگي درختان بلوط اين جنگل گرديد و در پي آن بازديدهايي توسط مهندس عارفي پور و هيات ارزشيابي طرحهاي تحقيقاتي صورت گرفت و نتيجه بصورت گزارش و ارائه سخنراني در اسفند ۸۱ با حضور كارشناسان و اعضاي هيات علمي مراكز تحقيقات جنگلها و مراتع و ادارات كل منابع طبيعي سراسر كشور در موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع ( اتوبان تهران ـ كرج )بيان شد .در اين جلسه عوامل مخرب و بيماريهاي تشخيص داده شده ذكر و از حذف درختان آلوده بعنوان يك روش مقابله و پيشگيري از گسترش آفت ياد شد. اين گزينه توسط اداره منابع طبيعي اردبيل بعنوان اقدام مقابله برگزيده شد و برداشت و خروج پايه هاي آلوده به پيمانكار و با هدف زغال گيري واگذار گرديد. اما گفته هاي مردم روستا از خروج كاميون كاميون چوبهاي درختان سالم بجاي خشكيده ها و بيمارها حكايت مي كند .

دوشنبه ٢٩ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

گزيده اي از جغرافياي سبلان
گزيده اي از جغرافياي سبلان : كوهستان عظيم وآتش فشان سبلان كه به زبان آذري ساوالان خوانده مي شود از كوه هاي متعدد بلندي چون صائين ، نرميق ، قوشه داغ ، و… تشكيل شده است. دامنه هاي اين كوهستان در بخش مركزي مشكين شهر از چهارسو به شهرستان هاي مشکين شهر و اهر در شمال ، تبريز در مغرب ، سراب درجنوب و اردبيل در شرق مشرف مي باشد. سبلان به شكل مخروط زيبائي است و دهانه آتش فشان خاموش آن در حال حاضر به صورت درياچه اي در آمده است. اطراف اين درياچه در تمام سال پوشيده از برف و يخ است. قله اصلي يا آتش فشان آن به نام "سلطان ساوالان" بلندترين نقطه آذربايجان و پس از دماوند بلندترين قله ايران است.
دوشنبه ٢٩ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

قلعه نودوز يا داغ قلعه سي مشکين شهر
قلعه نودوز

قلعه نودوز يا داغ قلعه سي بر فراز كوه سنگي در گردنه نودوز و در سمت شرق روستائي با همين نام در كنار جاده مشكين شهر به اهر شهر قرار دارد و فاصله قلعه تا اهر 26 كيلومتر است.قدمت اين قلعه را كه براي مقاصد نظامي ساخته اند و بر كوهستانهاي اطراف خود تسلط كافي دارد ظاهرا منسوب به دوره ساساني مي دانند.قلعه نوذر داراي برج وباروهاي متعددي است كه ارتفاع برخي از آنها در موقعيت كنوني به 11 متر ميرسد كه به مرور زمان از ارتفاع اين ديوارها كاسته شده است.مصالح بكار رفته از نوع سنگ رسوبي و ملاط گچ و آهك و قسمتي با خشت خام و گل مي باشد.





دوشنبه ٢٩ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

بناهاي فرهنگي تاريخی شهرستان مشکین شهر
بناهاي فرهنگي تاريخی شهرستان مشکین شهر

پل قديمي دوجاق 3 165 آرامگاه شيخ حيدر 1
پل قديمي دوجاق 4 166 امامزاده سيد سليمان
پل قديمي دوجاق 5 167 قلعه كهنه 2
پل قديمي دوجاق 6 168 دوي قلعه سي/قلعه ديو 3
قبور تاريخي ارباب كندي 169 قبرستان آب معرفي شامل
داش قلعه لنج آباد 170 تپه و قبرستان آق بلاغ
قلعه داشكن 171 مقبره اجاق
قبرستان اسلامي داشكن 172 تپه و گورستان اجاق و تاريخي
امامزاده بابيان 173 تپه و گورستان اجاق و قبور اسلامي
قبرستان اسلامي بابيان 174 قلعه احمد آباد
قبور گبري كوئيج 175 گورستان ارپاچوخوري
امامزاده سيد جعفر انار 176 قبور اسلامي ارجق
قبرستان انار 177 قلعه ارشق
دروازه درخت كهنه چنار انار 178 قبرستان اسلامي
قبرهاي درون باغمار انار 179 قبرستان اسلامي
قلعه لمبو 180 قبرستان اسلامي
قبور گبري لمبو 181 قبر اسلامي و اجاق
قلعه داشي چپقان 182 قبرستان اسلامي و امامزاده
امامزاده چپقان 183 قبرستان اسلامي و پير
قبرستان چپقان 184 قبرستان اسلامي و تاريخي
قبور گبري باقر داش چپقان 185 قلعه الوچ
قبور گبري شيخ لو 186 قبرستان انار
قبرستان ارجق 187 تپه و قبر انزان
قبرهاي استخرآب ارجق 188 قبر باستاني
قبور گبري ارجق 189 قلعه و تپه باستاني
مقبره سيد سليمان فخرآباد 190 قلعه و قبر باستاني
قبور گبري فخرآباد 191 تپه و قبر باستاني
قبرستان يوسف تپه سي مير عليلو 192 قلعه و قبر بالاخان و اردوگان
قبور گبري قشلاق محمد قلي 193 قلعه بربر 1
قبور گبري سلطان تپه عكليران 194 كاروانسراي بقايا 2
قبور گبري عكليران 195 قلعه بوبيني 3
داش قلعه نور علي خان ديبگلو 196 قلعه بويني
قبور گبري ييلاق ديبگلو 197 قبر پيرو
قلعه صلوات 198 قبرستان پيلقكت هوشنگ ميراني
قبرستان مسجد صلوات 199 قلعه و قبر تاريخي
قبرستان بارسي 200 قبر تاريخي
قلعه بارسي 201 قبر تاريخي
قبور گبري باريس 202 قلعه و قبرستان تاريخي
قيزلي قلعه پاشالو 203 قبر و تپه تاريخي
قبور گبري پاشالو 204 قبرستان تاريخي
قبور گبري خرابه حاجي لو 205 قلعه و قبور تاريخي
قبور گبري آغلاق 206 گورستان تاريخي
پل قره سو آغلاق 207 قبرستان تاريخي
قبور تاريخي عربلو 208 قبرستان تاريخي
قبرهاي نماي مسجد گنده 209 قبرستان جبارلو
قبور گبري كنده 210 قبرستان اسلامي جلاير
قلعه گبري سيد جعفرلو 211 قبرستان جنت سرا
قبور گبري سيد جعفر 212 قلعه جوق
قلعه جوق قورت تپه ارشق 213 قبر چمن 49
قلعه داشي قورت تپه 214 حمام ميري 50
قبرستان اجاق قورت تپه 215 قلعه خرده قشلاق 51
بقاياي پل تاريخي دره رود قره آغاج چرچرلو 216 گورستان خليفه قبري 52
قلعه تكلان پشت قره آغاج 217 قلعه داش 53
قبور گبري پشت قره آغاج 218 قلعه داش 54
قبور گبري نور كندي 219 قلعه و قبور تاريخي داش قلعه 55
قبور گبري شيران 220 قلعه و قبرستان داش قلعه و اجاق 56
قلعه گلن گپورسن 221 قلعه درمان تپه سي 57
قبور گبري گروگلن و گورسن 222 قلعه زاخور 58
قبور گبري قشلاقي 223 تپه و گورستان ساچلو 59
قبرستان خرمن يري شيخيلار 224 قبرستان ساربانلار 60
قلعه سولاخو 225 مقبره سيد جعفر 61
قبور گبري سولاخو 226 مقبره سيد دانيال 62
قبرستان علمدار 227 مقبره سيد عمارالدين 63
قبور گبري قشلاق دين پرور در كنچوبه 228 مقبره سيد ابراهيم 64
قلعه طاقچه لار 229 قبرستان شهريري و اسلامي 65
قلعه يري ميزان 230 مقبره شيخ بها الدين 66
قبور گبري قره گل 231 بقعه شيخ حيدر 67
قبرهاي ديوار مسجد سارخانلو 232 قبرستان شيخ محمدلو 68
قبور گبري قره درويش 233 تپه و قبرستان شيخ 69
آب انبار بوزخانه 234 كاروانسراي صفوي 70
قبور مسجد جنت سرا 235 عزيز قلعه سي 71
قبرستان صاحب ديوان 236 قبرستان فخرآباد 72
قبور گبري قيزيل دوزوز هره داغي اجاق دره سي 237 قبرستان قادرلو 73
قبور گبري مرجر دره سي ساطي عليا 238 قبرستان 74
قلعه بالا خانه ساطي سفلي 239 قبرستان 75
كاروانسراي رض 240 قبور اسلامي 76
قبور تاريخي گوترگه رض 241 قبور تاريخي 77
گور قلعه سي هفت چشمه 242 قبور تاريخي 78
قبور تاريخي مستعالي يواگري 243 قبور تاريخي اطراف آت گلي 79
قبور تاريخي حماملو 244 قبور تاريخي ييلاقات اطراف طاووس 80
قبور تاريخي ترحم قشلاقي 245 قبور تاريخي ييلاقات قيزيل يره 81
قبور تاريخي قدام خلر 246 قبرستان اسلامي قره قيه 82
قبور گبري لاهرود 247 قبور باستاني قره قيه 83
امامزاده سيد ابراهيم لاهرود 248 قبرستان قل چپقلو 84
قبرستان امامزاده سيد ابراهيم لاهرود 249 قلعه 85
قبور گبري كوپ چخان ينگجه 250 قلعه 86
قبور گبري ييلاق سونا بيگله 251 قبرستان قليچ لو 87
قبور گبري ييلاقات گوي چوخور 252 قبرستان قورشاقلوداغ 88
قبور گبري ييلاقات پيجيك 253 قلعه قهقهه 89
قبرستان سابانلار 254 قلعه قيزلي 90
قبور گبري قلچقلو 255 قبرستان كاروانسرا 91
قبور گبري وراغول 256 قبور باستاني كلي 92
قبور گبري آقا برون شيخ محمدلر 257 كنوز قلعه(قلعه دختر) 93
قبور گبري دوه چي 258 قلعه كوچك و بزرگ 94
قبور گبري حبش 259 قبر كول انباري 95
قبور گبري خانباز 260 قبرستان كول تپه 96
قبور گبري ارغوزلار مير كندي 261 قبرستان كويچ 97
قبور دوزلاخ عباسعلي كلهور 262 قلعه و قبر كهريز و باستاني 98
قبور گبري چولپاچار عاليشان سونه 263 قلعه كهنه 99
قبور گبري و محراب داشي هوشنگ ميداني 264 قلعه كهنه 100
قبور گبري ييلاقات قيرنل بره 265 قلعه گئور
قبور گبري خان بلاغي چنبلو 266 قلعه لمبر 102
قلعه ميرزا حسن كندي 267 قلعه و تپه مازانا 103
قبور گبري قوشا بلاغ ميرزا حسن كندي 268 حمام ماحدالدوله(عدل) 104
قبور گبري سروي ديرچي خرابه 269 قبور محمد ارباب كندي 105
قبرستان التي 270 قبور تاريخي مزه داغي 106
امامزاده التي 271 قبور مسجد لو 107
قبور گبري مزرعه خلف 272 قبرستان مغانلو - اجاق و امام باغي 108
قبور الي چال داغي 273 گورستان مكتب ارشاقلاوي 109
قبور تاريخي اوچان شيمر 274 قبرستان منبع و اسلامي 110
قلعه يري خرابه زرگر گلي بلاغي 275 امامزاده مير عليلو 111
قاطر قلعه زرگر 276 قلعه مير جعفرلو 112
قبور گلي بلاغ زرگر 277 قلعه و قبر مير قلعه سي و تاريخي 113
قبور گبري قاري مزرعه سي 278 قلعه ميزان 114
قبور ييلاقات كاووس گلي 279 قلعه وراغول 115
قبور گبري ييلاقات شابيل 280 قلعه وشهديري 116
قبور گبري ييلاقات توتورلوئي شيروان دره سي 281 قلعه هوقايلو 117
قبور گبري ساطي سفلي 282 قلعه يلانچي باليخ و قيز 118
قلعه وركهلي 283 قبر ييلاقات بالوقيه و چاي يوردي 119
قبور گبري برون ده 284 آغچه قلعه 120
قبور گبري يازداغهاي برون داشي قاپو 285 قلعه ديو 121
قبور گبري ييلاقات چاي گوزي 286 قلعه كهنه 122
قبور گبري اسكو قشلاقي شيران 287 قلعه حسن بيگ 123
قبور گبري چخماق يل سوني لاله كهريزي 288 مقبره سيد جعفر 124
قبور گبري مغان بر تپه سي پرشيان 289 قبرستان طاووس گلي 125
قبور گبري خورشيد آباد 290 قلعه قره تپه 126
قبور گبري كوه كنار 291 قبور تاريخي ارامي يوپير آقچه لو 127
قبور گبري حيدر آباد 292 قلعه داشي وراغون 128
قبرستان قادرلو 293 قلعه موئيل 129
قبور گبري كالامپا 294 قبور گبري موئيل 130
قبور گبري ييلاقات مسجدلو 295 مير قلعه سي 131
قبور گبري تازه كند چاي يورري 296 قبور تاريخي بادلوجه 132
قبور ييلاقات قره داغ 297 قلعه يري قارلار بادلوجه 133
قبور گبري شوركل 298 قبرستان اسلامي مقانلو دستگيرد 134
قبور گبري بالارقيه 299 قبور اسلامي بارزيل 135
قبور گبري لحاق 300 قبرستان امام و اجاق باغي بيجق 136
قبور گبري چخماق و كپر لعل كنج 301 قبرستان اسلامي قره تپه 137
قبور شوشي قره تپه دوه جي 302 قبور تاريخي ترزنق جبدرق 138
قبرستان اسلامي و قبور گبري يوسف خانكند 303 امامزاده الني 139
قبور ييلاقات فرخ بلاغ 304 قبرستان قره باغلار 140
قبور گبري داشلي تپه و قاشقاداش قشاقات 305 قبرستان مقانلو بيجق 141
قبور گبري ترحم قشلاق 306 قبرستان جلاير 142
قلعه گين ديمان قشلاق گوري چرچرلو 307 قلعه قيه قره تپه 143
قبور گبري تنبق 308 امامزاده سيد علا الدين 144
قبرستان خرده قشلاق بافت 309 كاروانسراي صفوي قانلو بلاغ 145
قبور قشلاق دوشانله 310 قبور تاريخي آغبلاغ گردكر 146
قبور گبري نقدي عليا 311 قبرستان رحيم بيگلو 147
قبور گبري نقدي سفلي 312 قبور شربت عالي قورلو 148
قبور گبري پيرازميان 313 قبور گبري قيزبلي داغ قورلو 149
قبرستان تاريخي مكتب اوشلقلارسي 314 قبور تاريخي رحيم بيگلو 150
قبور گبري شهريري و اطراف 315 قبور تاريخي قيز قلعه لنگه بيز
قلعه شهريري پيرازميان 316 قبور گبري يالانچي باليخ لنگربيز 152
قيز قلعه سي پيرازميان 317 قبور بيوك قلعه خليفه لو 153
قبور تاريخي اميركندي 318 قلعه خليفه لو 154
قبور تاريخي پيرتازه كند 319 قلعه لنگه بيز 155
قبور تاريخي گده كهريز 320 قبرستان سيد بيگلو 156
امامزاده گده كهريز 321 قبور تاريخي بالاوت پاش 157
امامزاده قوشه 322 قلعه گون پاپاق 158
قلعه بزرگ قلي بيگلو 323 قبرستان اسلامي مرادلو 159
قلعه كوچك قلي بيگلو 324 قبرستان خليفه داوود 160
گور قلعه ارباب كندي 325 قبرستان عماراتلو 161
قبرستان پير محمد كندي 326 قبور گبري چهارچمن 162
پل قديمي دوجاق 1 327 قبور تاريخي بالاجا ماذافا 163
پل قديمي دوجاق 2 328 قبرستان قره گل 164
دوشنبه ٢٩ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

شاعران
دوشنبه ٢٩ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

شخصيتهای ملی و سياسی
دوشنبه ٢٩ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

سبلان
قله سبلان با ارتفاع 4811 مترسومین قله بلند ایران و یکی از زیباترین قلل دنیا به شمار می آید. ویژگیهای خاصی که هم قله و هم منطقه دارد این قله را از بقیه قلل متمایز می کند. این کوه در شهرستان مشكين شهر واقع شده و از هر 4 طرف به دشتهای وسیعی ختم می شود.



مشخصات کوه: صعود به قله از دو طرف شرقی و غربی امکان پذیر است. فاصله بین قله تا کوهپایه 3200 متر است که خود قله بصورت مخروطی شکل در کنار پند قله بالای 4000 متر اطراف آن کاملا مشهود است. قله سبلان از جمله قله های آتشفشانی ایران است که هنوز آثار آتشفشانی آن پیدا است. در دهانه قله دریاچه زیبایی وچود دارد که در میان قله های دنیا مثال زدنی است. البته این دریاچه در اکثر فصول سال یخ زده است و تنها در یکی دو ماه از سال می توان آن را دید(در تیر و مرداد). کوه تا ارتفاع 3500 متری پوشیده از سبزه و چمنزار است که در فصل تابستان پوشیده از گلهای لاله وحشی می شود و صحنه ای حیرت آور را بوجود می اورد. از ارتفاع 4000 متر به بالا یخچالهای طبیعی و دایم کوه صحنه ای کاملا متفاوت و بدیع را بوجود می اورد که انسان را در عمق تفکرات خود میخکوب می کند. خود قله همیشه پوشیده از برف است و در تمامی فصول سال بارش برف در آن ادامه دارد (طوری که در 20 تیرماه شاهد کولاک شدید برف در

یکشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

سبلان

سبلان



قله سبلان با ارتفاع 4811 مترسومين قله بلند ايران و يکی از زيباترين قلل دنيا به شمار می آيد. ويژگيهای خاصی که هم قله و هم منطقه دارد اين قله را از بقيه قلل متمايز می کند. اين کوه درشهرستان مشكين شهر واقع شده و از هر 4 طرف به دشتهای وسيعی ختم می شود.

كوهستان عظيم وآتش فشان سبلان كه به زبان آذري ساوالان خوانده مي شود از كوه هاي متعدد بلندي چون صائين ، نرميق ، قوشه داغ ، و… تشكيل شده است. دامنه هاي اين كوهستان در بخش مركزي از چهارسو به شهرستان هاي مشکين شهر و اهر در شمال ، تبريز در مغرب ، سراب درجنوب و اردبيل در شرق مشرف مي باشد. سبلان به شكل مخروط زيبائي است و دهانه آتش فشان خاموش آن در حال حاضر به صورت درياچه اي در آمده است. اطراف اين درياچه در تمام سال پوشيده از برف و يخ است. قله اصلي يا آتش فشان آن به نام "سلطان ساوالان" بلندترين نقطه آذربايجان و پس از دماوند بلندترين قله ايران است. کوهستان ساوالان از كانون هاي مهم آبگير دائمي رودهاي آذربايجان مي باشد. دامنه هاي شمالي آن به دره رود قره سو و اهرچايي و دامنه هاي جنوبي آن به شاخه ها ي آجي چاي منتهي مي گردد. بنابراين سبلان بخش عمده اي از آب هاي حوضه رود ارس و درياچه اروميه را تامين مي كند در دامنه هاي سبلان چشمه هاي فراوان آب گرم وآب سرد معدني وجود دارد از جمله موئيل سويي ، شابيل ، قوتورسويي و ...كه در فصول مختلف مورد استفاده اهالي مشكين شهر وگردشگران قرار مي گيرد. در بالاي قله سبلان حفره اي وجود دارد كه دهانه آتش فشان سبلان بوده است و امروزه به صورت درياچه اي در فصل گرم ظاهر مي شود
غلامرضا نورمحمد نصرآبادي

یکشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

مشخصات آبهاي گرم معدني مشكين شهر
مشخصات آبهاي گرم معدني مشكين شهر
خواص درماني فاصله تا مركز شهرستان درجه حرارت آب نام آب معدني بخش شهرستان
آرام بخش عصبي 13 كيلومتر 35 ايلاندو مركزي مشكين
آرام بخش عصبي 42 كيلومتر 10 ترش سو مركزي مشكين
آرام بخش عصبي 15 كيلومتر 45 دوبدو مركزي مشكين
دردهاي مفصلي 42 كيلومتر 49 شابيل مركزي مشكين
آرام بخش و جلدي 47 كيلومتر 40 قوتور سوئي مركزي مشكين
دردهاي مفصلي 15 كيلومتر 86 قينرجه مركزي مشكين
آرام بخش عصبي 20 كيلومتر 40 ملك سوئي مركزي مشكين
آرام بخش عصبي 16 كيلومتر 42 موئيل مركزي مشكين
غلامرضا نورمحمد نصرآبادي

یکشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

صنايع دستي مشكين شهر

صنايع دستي مشكين شهر




- فرش كله قوچي و كناره با شهرت جهاني

- فرش و قالي ابريشمي

- جاجيم ، گليم و الاز كه به صورت سنتي توسط زنان و دختران روستايي و عشاير ي بافته مي شود

- ورني منطقه مشكين شهر كه در سالهاي اخير توجه تجار داخلي و خارجي را به خود جلب كرده است
غلامرضا نورمحمد نصرآبادي

یکشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

كوههاي محدوده شهرستان مشكين شهر
توضيحات دهستان بخش فاصله تامركز شهرستان مشكين شهر ارتفاع نام كوه رديف
رودخانه مشكين شهر از اين كوه سرچشمه ميگيرد شعبان مركزي 25km 2485 آت قجلي 1
ارشق مركزي 45 km 2212 آرالا گالاسي داغ 2
از ارتفاعات سبلان بشمار مي رود لاهرود مركزي 20 km 2922 آق مسجد 3
ارشق غربي ارشق 28 km 1585 آل قيسي 4
نام ديگر اين كوه آق داغ است دشت مركزي 15 km 1282 ارشق 5
ارشق غربي ارشق 40 km 1745 اسد داغي 6
از ارتفاعات سبلان بشمار مي رود مشكين غربي مركزي 18 km 2662 اغلان داغ 7
مشكين شرقي مركزي 13 km 1007 اوچ قارداش 8
صلوات ارشق 50 km 1935 اوجي داش 9
ارشق شمالي ارشق 48 km 1919 اورتا گوزي 10
اين كوه درمرز ايران و آذربايجان قرار دارد ارشق مركزي ارشق 14 km 2348 اوغلان گالاسي 11
ارشق مركزي ارشق 13 km 2090 اويستي 12
اين كوه درمرز ايران و آذربايجان قرار دارد ارشق مركزي ارشق 17 km 2010 ايستي داغي 13
يافت ارشق 41 km 1426 بابا 14
نقدي مركزي 21 km 1318 بابا داغي 15
لاهرود مركزي 20 km 1278 بزو داغي 16
ارشق غربي ارشق 26 km 1323 پير 17
رودخانه قره سو از دامنه شمالي اين كوه مي گذرد نقدي مركزي 27 km 1351 پير داغي 18
لاهرود مركزي 23 km 2462 تندورلو 19
ارشق غربي ارشق 35 km 1410 توراب 20
ارشق مركزي ارشق 10 km 1934 توربه گوني داغي 21
نام ديگراين كوه كچل تپه سي است صلوات ارشق 50 km 1434 تورپاق تپه سي 22
اين كوه درمرز ايران و آذربايجان قرار دارد ارشق مركزي ارشق 12 km 1906 تولكي داغي 23
نام ديگر اين كوه صلوات است ارشق غربي ارشق 40 km 1854 توله سر 24
بخشي از رود خانه جمال آباد از اين كوه سرچشمه مي گيرد مشكين غربي مركزي 19 km 3088 چالداغ 25
از ارتفاعات سبلان بشمار مي رود شعبان مركزي 23 km 2387 چكي چاي 26
يافت ارشق 37 km 992 دارنو 27
ارشق شمالي ارشق 48 km 1805 داشلي گوني داغ 28
صلوات ارشق 50 km 1651 دليك داش 29
ارشق غربي ارشق 35 km 1523 ساري داغ 30
لاهرود مركزي 13 km 2225 ساري كهل 31
رودخانه قره سو از دامنه هاي جنوبي اين كوه سرچشمه مي گيرد مشكين شرقي مركزي 13 km 1063 سوورن 32

توضيحات دهستان بخش فاصله تامركز شهرستان مشكين شهر ارتفاع نام كوه رديف
از ارتفاعات سبلان بشمار مي رود شعبان مركزي 26 km 2002 شرفخانه 33
لنگان دردامنه شرقي و جاده اردبيل –گرمي در شرق اين كوه قرار دارد ارشق ارشق 50 km 1610 شون دره سي داغ 34
از ارتفاعات سبلان بشمار مي رود شعبان مركزي 30 km 2683 قاشقا داغ 35
استخر طبيعي قره گل در شمال غربي اين كوه قرار دارد مشكين شرقي مركزي 14 km 2783 قبله داغي 36
در دامنه اين كوه جنگلهاي طبيعي بنام قره آغاج لو گسترده شده است صلوات ارشق 43 km 2224 قراول 37
رود خانه قره سو از دامنه هاي شرقي اين كوه مي گذرد يافت ارشق 30 km 922 قره داغ 38
مشكين شرقي مركزي 18 km 1428 قره سبلان 39
اين كوه درمرز ايران و آذربايجان قرار دارد ارشق ارشق 15 km 2321 قز گالاسي 40
ارشق مركزي ارشق 10 km 1931 قزل گوني داغ 41
لاهرود مركزي 14 km 1085 قشقا داش 42
ارشق شمالي ارشق 45 km 1610 قطور داغي 43
ارشق غربي ارشق 30km 1758 قلدركهلي 44
دره مظفر يوردي در دامنه شمالي اين كوه قرار دارد صلوات ارشق 50 km 1788 قلعه 45
ارشق مركزي ارشق 11 km 1944 قزل داغ 46
مشكين شرقي مركزي 16 km 1286 قورشا خلي 47
ارشق غربي ارشق 22 km 1478 كرمعلي 48
دشت مركزي 14 km 1316 كلن سر 49
از ارتفاعات سبلان بشمار مي رود شعبان مركزي 15 km 1094 گچي گزر 50
از ارتفاعات سبلان بشمار مي رود شعبان مركزي 24 km 2370 گلكعلي داغ 51
از ارتفاعات سبلان بشمار مي رود مشكين شرقي مركزي 5 km 2485 گوداغ 52
نقدي مركزي 21 km 1677 هند داغي 53
ارشق غربي ارشق 30 km 1709 مير عزيز 54
از ارتفاعات سبلان بشمار مي رود لاهرود مركزي 18 km 4392 هرم داغ 55
از ارتفاعات سبلان بشمار مي رود مشكين غربي مركزي 20 km 2907 هفته 56
در دامنه شمال شرقي اين كوه جنگلهاي حاتم وكوله واقع شده است شعبان مركزي 25 km 2223 ييلاق جبلو 57


منبع :فرهنگ جغرافيايي كوههاي كشور
یکشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

قلعه قهقهه مشکين شهر :

قلعه قهقهه مشکين شهر :

اين قلعه در 3 كيلومتري غرب روستاي كئچوبه از توابع دهستان يافت بخش ارشق شهرستان مشكين شهر در استان اردبيل واقع است. تپه اي كه قلعه بر بالاي آن احداث گرديده نزديك به1000 متر از سطح زمينهاي اطراف ارتفاع دارد و از پاي تپه سنگي كه قلعه روي آن واقع شده تا ورودي آن كه در شمال قلعه به صورت طاق قوسدار هلالي آجري نمايان است قرار دارد. هنگامي كه وارد قلعه مي شويم با محوطه اي وسيع و با شيبي ملايم روبرو هستيم. درشرقي ترين نقطه ، روزنه اي مثلثي شكل كه درون تخته سنگهاي بزرگي قرار دارد وسقف دوسويي آن ريخته مشرف بر دره اي عميق جلب نظر مي كند از اين نقطه كه گويا تواماً به مدد عوارض طبيعي و دست بشري به وجود آمده براي ديده باني جبهه شرقي قلعه استفاده مي شده است. براي حصاركشي دور قلعه و از بين بردن پستي و بلندي و تراز از آجر استفاده شده و روي آن سنگ تراشيده كار شده است. هرحصاري يك دروازه دارد وحصار اصلي داراي چهار برج و دروازه آن داراي دو برج 5 ضلعي است بعد از دروازه يك راهرو به ارتفاع 3 متر باطاق تونلي ديده مي شود.
اين قلعه داراي 11 استخر (حوض آب) است كه دربدنه كوه كنده شده است و در قله كوه اطاق هايي با پايه هاي قطور آجري وسنگي ساخته شده كه احتمال مي رود مخصوص فرمانده قلعه بوده براساس شواهد تاريخي ومعماري كه در بدنه صخره وكوه ايجاد گرديده از آن به عنوان زندان بهره مي بردند درخصوص تاريخچه باستان شناسي آن بايد گفت بر اساس شواهد سطحي الارضي وآثار سفالهاي جمع آوري شده از سطوح تپه تاريخ آن به قبل از اسلام مي رسد ولي درخشانترين آثار موجود اين قلعه مربوط به عصر پرشكوه صفوي مي باشد

جمعه ٢٦ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

بناي ياد بود سرسلسله صفويان در مركز يك مجموعه فرهنگي
جمعه ٢٦ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

مشکين شهر - تاريخچه

مشکين شهر - تاريخچه

 مشكين شهر

از نظر تاريخي مشكين شهر با داشتن بيش از 420 محوطه تاريخي و باستاني و اماكن متبركه يكي از شهرستان‎ هاي مهم استان اردبيل مي ‎باشد و مي‎توان به اغراق ادعا كرد كه در آذربايجان از نظر اماكن باستاني و تاريخي كمتر منطقه‎ اي به پاي خياو و يا مشكين شهر مي‎ رسد.
به رواياتي نام قديم مشكين ‎شهر اورامي و يا وراوي محل تولد سعد الدين وراويني دانشمند و مترجم مرزبان‎ نامه در قرن ششم هجري قمري بوده است.
سرزمين مشكين ‎شهر كه از نظر فرهنگي مي‎ تواند در حد يك ايالت در جهان باستان‎ شناسي مطرح گردد كه به احتمال فراوان در گذشته‎ هاي دور با فلات اردبيل و مناطق مغان و ارسباران تشكيل سرزمين واحدي را مي‎ داده كه چنين منطقه وسيع, پرنعمت و بابركت از دير باز مي‎ توانسته نياز بسياري از اقوام گله‎ دار را كه هميشه در حال كوچ ييلاق و قشلاق مي‎باشند, برآورد. و چه سندي گوياتر از وجود بسيار سودمند عشاير غيور ائل سون(شاهسون) مي ‎باشد كه در طول تاريخ جولانگاهشان دامنه‎ هاي سرسبز و خرم سبلان بوده است و هنوز هم ميعادگاهشان خياو و ييلاق هاي باصفاي سبلان مي‎ باشد.
شهرستان مشكين ‎شهر به لحاظ موقعيت طبيعي و استثنايي داراي تپه‎ ها,قلعه‎ ها, اماكن تاريخي و مذهبي بسيار فراوان مربوط به ادوار تمدن‎ هاي ماقبل تاريخ و ادوار تاريخي قبل و بعد از اسلام مي‎ باشد. از جمله وجود نقوش صخره‎ اي آثار تمدن انسان‎ هاي ماقبل تاريخ در محدوده كناره رودهاي قره ‎سو, دره ‎رود و شكلي ‎داش ارشق, سنگ افراشت‎ هاي مجسم ه‎اي هزاره قبل از ميلاد معروف به شهر‎ييري و مكتب اوشاقلاري كناره رود قره ‎سو, سنگ‎ نبشته پهلوي ساساني, قلعه كهنه, قلعه معروف قهقهه(محل زنداني شدن شاه اسماعيل دوم صفوي)..., قلعه ارشق, ديو قلعه‎ سي(دژ بهمن), بقاياي كاروان سراهاي رضي, قانلو بلاغ, قره قيه ..., بقاياي پل‎ هاي تاريخي
دوجاق, كورپي‎ قلاغي قره قيه-لعل گنج, قره آغاج چرچيلو بر روي رودخانه‎ هاي دره‎ رود و قره‎ سو, مقبره شيخ حيدر, قبور شهداي عصر صفوي, سردابه مسجد جنت سرا, خليفه قبري كوچه ولي عصر, بقاياي آب انبار(بوز خانا), بقاياي برج و باروي منظم قلعه ‎سي, قبور خليفه الخلفا در انار,مقابر امام زاده‎ هاي حضرات سيدسليمان فخر آباد, سيدجعفر انار, سيد عمادالدين رحيم بيگلوي سفلي و بقاياي امام‎زاده ‎هاي بابيان و پير محمد روستاي ارباب‎ كندي و صدها آثار متنوع ديگر را در خود جاي داده است.
مولف كتاب «زينه المجالس» اين منطقه را ملوك پيشكين خوانده و در وجه تسميه آن مي‎ نويسد:چون محمدبن‎پيشكين گرجي در زمان اتابكان آذربايجان حاكم اينجا بوده بنام او معروف گشته و در نتيجه كثرت استعمال, پيشكين به مشكين تبديل گشته كه امروزه به دو نام (خياو و مشكين ‎شهر) شهرت دارد.
حمد الله مستوفي (جغرافيدان و نويسنده قرن هشتم هجري قمري) در كتاب نزهه ‎القلوب آورده كه پيشكين در اصل «وراوي» ناميده مي‎ شد و داراي هفت شهر بوده و جزء تومان پيشكين بودند, شامل: پيشكين, خياو, انار, ارجاق, اهر, تكلفه و كليبر است كه با بررسي‎ هاي انجام يافته به احتمال قوي با توجه به بقاياي موجود محل استقرار شهر پيشكين, مركز ايالت آن زمان, در محوطه كلولي خرابه ايلانلي‎ داغ قره‎ باغلار, هلي و صاحب ديوان بوده و در دوره حكومت آق ‎قويونلو و قره ‎قويونلو و اوايل نهضت ‎هاي صفويه بويژه در زمان شيخ جنيد و فرزندش شيخ حيدر و بلحاظ تولد بنيانگذار حكومت شيعه در ايران, شاه اسماعيل اول صفوي, به سال 890 هجري قمري در شهر خياو, اين شهر از رونق و اهميت خاص برخوردار بوده و خود شيخ حيدر مدتي حاكم و والي شهر خياو و مغان بوده و در زمان افشاريه نيز نادرشاه قبل از رفتن به مغان براي تاجگذاري در مركز دارالحكومه شهر( كهنه قلعه) بيتوته كرده و محل اسقرار لشكريانش قرار داده و در آباداني شهرو مركز دارالحكومه همت گماشته است. و در دوره قاجاريه بخصوص در زمان جنگ‎هاي 13 ساله ايران و روس اين شهر از مراكز بسيار مهم براي استقرار لشكريان سردار لايق عباس ميرزا بوده و در طول تاريخ داراي شخصيت‎ ها و علما و رجال بزرگي بوده از قبيل سعدالدين وراويني دانشمند و مترجم مرزبان‎ نامه, شيخ محمود خياوي عارف بزرگ قرن هفتم هجري قمري (مدفون در ليمر محله شهرستان آستارا), پير محمد پيشكيني از عرفا و ياران شيخ صفي الدين اردبيلي (مدفون در محله معروف به امام زاده روستاي ارباب كندي), شيخ ابوالحسن مشكيني اهل احمد بيگلو (مدفون در نجف اشرف) كه يكي از آثار علمي وي حاشيه بر كفايه الاصول آخوند خراساني مي باشد. ايشان استاد حضرت آيه الله مرعشي نجفي نيز بوده ‎اند.
در دوره معاصر نيز بويژه در جريان نهضت مشروطيت علما و رجال بزرگي از اين شهر برخاسته ‎اند از جمله ملا امام‎ وردي مشكيني كه از روحانيت غيرتمند و تحصل كرده نجف اشرف بوده و با جلوگيري از يورش طوايفي از عشاير شاهسون از غارت شهر هاي همجوار نقش بسيار مهمي در پيروزي و به ثمر رساندن نهضت قيام مشروطيت ايفا كرد. او كه با سران مشروطه تبريز ارتباط تنگاتنگ داشته است و در جريان بازگشت از جلسه سران مشروطه تبريز به مشكين, شبانه به وسيله مزدوران حاكم وقت اردبيل, به نام امير معزز دستگير و به تبريز انتقال يافته و در پشت نارين قلعه بدار آويخته مي شود. شيخ يوسف افقهي و شيخ قاسم پريخاني از ديگر علماي منطقه بودند و آيت ‎الله شيخ علي مشكيني آلني از فقها و دانشمندان عصر حاضر, رئيس محترم مجلس خبرگان و امام جمعه قم و مدرس حوزه ‎هاي علميه قم, و ده ‎ها تن از علما و روحانيون و اساتيد دانشگاه‎ ها ‎و مراكز آموزش عالي مي‎ باشد و در طول 8 سال دفاع مقدس به خاطر حضور بسيار پرشور و علاقمند هزاران تن از بسيجيان جان بر كف به نجف آباد دوم شهرت يافته است و بيش از 600 شهيد تقديم اين نظام مقدس كرده كه سردار شهيد سرتيپ پاسدار حاج مير محمود بني‎ هاشم و حجت‎ الاسلام و المسلمين حاج شيخ علي محبي... از سرداران معروف و از جان گذشتگان هشت سال دفاع مقدس مي‎ باشند
فرستنده : غلامرضا نورمحمد نصرآبادي
جمعه ٢٦ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

آبهای معدنی مشکين شهر

آبهای معدنی مشکين شهر

 مشخصات آبهاي گرم معدني مشكين شهر
خواص درماني فاصله تا مركز شهرستان درجه حرارت آب نام آب معدني بخش شهرستان
آرام بخش عصبي 13 كيلومتر 35 ايلاندو مركزي مشكين
آرام بخش عصبي 42 كيلومتر 10 ترش سو مركزي مشكين
آرام بخش عصبي 15 كيلومتر 45 دوبدو مركزي مشكين
دردهاي مفصلي 42 كيلومتر 49 شابيل مركزي مشكين
آرام بخش و جلدي 47 كيلومتر 40 قوتور سوئي مركزي مشكين
دردهاي مفصلي 15 كيلومتر 86 قينرجه مركزي مشكين
آرام بخش عصبي 20 كيلومتر 40 ملك سوئي مركزي مشكين
آرام بخش عصبي 16 كيلومتر 42 موئيل مركزي مشكين
جمعه ٢٦ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

بابك مشكين شهر

با بک خرمدينی (مشکين شهری )

 
بابك مشكين شهر
(( سرخ تر از خون بابك باش ))

سرختر ، سرخ تر از بابك باش
روح بابك در تو - در من هست
مهراس از خون يارانت – زرد مشو
پنجه در خون زن و بر چهره بكش
مثل بابك باش – نه !
سرخ تر ، سرخ تر از بابك باش
دشمن اگر چه خون میريزد ، ولی
از جوشش خون میترسد
مثل خون باش ، بجوش
وين جهان ، روی زمين ، شهر و ديار
بايد ! يكسر ، بابكستان گردد
تا كه دشمن در خون غرق شود
وين خراب آباد از جغد شود پاك و
گلستان شود


بی شك بابك برترين و ناشناختهترين مبارز و آزاديخواه ايران است . هيچيك از مردان عمل تاريخ وطن ما در دليری و بزرگی و هوشياری به پايه او نميرسند . اگر رويدادهای شاهنامه فردوسی از مرز تاريخ باستان میگذشت و به قرن سوم هجری ميرسيد . ما در دنباله حماسه ملی خود، از خلال شعر بلند فردوسی، رستم ديگری میديديم : رستم راستين، حماسه عينی در تاريخ نه در جهان تخيل و در حد افسانه .
نام بابك غالبا در كنار و رديف نام ابومسلم و مازيار و افشين میآيد .ابومسلم با تمام دلاوری و عظمت تاريخی مرتكب اين اشتباه شد كه حكومت را از چنگ امويان درآورد اما به دست كسانی چون عباسيان سپرد كه در سفاكی و ستم از سلف خود اعاده حيثيت كردند . چهره مازيار را، بطور خلاصه ميدانيم . اما ، افشين اساسا
بيهوده نامش در صف رزمندگان راه وطن آمده است . نهادن نام افشين در كنار نام بابك يعنی دشنام به بابك، يا دست كم نشناختن او .
تحقيق درباره بابك كاری است بسيار دشوار، زيرا در هر سندی تاريخی از او نامی است با افترا و حتی دشنام همراه است، تنها مردی تاريخی كه در اين باره از بابك كم نمی آورد مزدك است. و اين البته تصادفی نيست ، بابك در اوراق تاريخ با بهتان و افترا در واقع بمباران شده است و اين افترا از پدر و مادر او آغاز می شود، حتی كوشيدهاند بر حرامزادگی بابك دلاليل عينی بيابند و سپس موج تهمت و دشنام متوجه خود بابك ميشود. تهمتها به حدی متنوع است كه مورخی مانند طبری مينويسد كه بابك لكنت زبان داشته، خواننده نمی داند كه اين صفت را بايد از جمله تهمتها دانست يا واقعا اينچنين بوده است . سپس اين باران تهمتها و دشنامها، به رغم گويندگانش دليل عظمت بابك و خرمدينان است . آن كس كه بزرگ نيست دشمنی هم ندارد. اين خشمهای سوزان كه بدين صورت بر اوراق تاريخ جاری شده است، از يك سو نشانهی بی منطقی مخالفان بابك است و از سوی ديگر نشانه وسعت و عظمت كار او .
( تاملی در واژه خرمدينان و يا حرم دينان )
روزها و سالها ( حدود 4 قرن و نيم ) رژيم خلاغت عباسی سعی كرد در بوق و كرنای دستگاههای تبليغاتی خود بدمد و چنين قلمداد كند كه بابك – قهرمان بزرگ آذربايجان – فردی بیدين، كافر و يا اشتراكی مذهب و وابسته به فرقهی خرمی از فرقه زرتشی است تا بدين وسيله مشروعيتی برای حلال كردن خون سرخ جامگان و كنيز و برده گرفتن زنان و فرزندان و غارت اموال آنان داشته باشد. به ديگر سخن اگر بابك دينی غير متعارف داشت ، با توجه به دفاع ايدهلوژيكی او و برادرش در دادگاههای باصطلاح اسلامی عباسی ، می بايست امروز ما صاحب صدها جلد كتاب در نقد و تقبيح و تفسير و تشريح دفاعيات بابك بوديم كه در آن كتابها، اكثرا مرقوم میفرمودند كه مثلا بابك خرمدين بیدين، در فلان موضوع و احكام و اصول خرم دين چنين گفنه است و حاميان خلافت اسلام و دين اسلام از زبان امام و شيخ و خواجه و قاضیقضات در جواب بابك چنان گفنهاند، در صورتيكه حتی يك سطر حمله و دفاع ايدهلوژيكی در مورد بابك وجود ندارد اگر واقعا دينی به نام خرمدين وجود داشت ، میبايست از اين دين (( اصول و فروع و اداب و رسوم و مناسك و كتب و تفاسير و اشعار و ادبيات ..و سرودههای مذهبی خاص خود نيز وجود میداشت، كه توسط اسرای سرخجامگان و حتی در حضور دشمن نيز اجرا ميشد و اثری و نوشتهای از آن در كتب باقی میماند كه باز چنين چيزی وجود ندارد ..اگر واقعا دينی به نام (( خرمدين)) وجود داشت و اين دين دارای (( آداب و رسوم و مناسك خاص)) خود بود ، معتقدان متعصب آن دين اين مناسك را بدون هيچ خوف و وحشتی در مقابل ماموران رژيم عباسی و ساير مسلمانان انجام ميدادند و از كشته شدن نيز ابايی نداشتند چون كه به هر حال قيام كننده بر عليه خليفه، اعدام شدنی بود . همچنين اگر واقعا بابك – قهرمان آذرباجان و ايران- به اصطلاح خرمدين بود و دينی به نام خرمدين وجود خارجی داشت ، بعد از دستگيری رهبر انقلاب سرخ جامهگان يعنی ((حسن )) كه مشهور به (( بابك )) و برادرش عبداله (( توجه داشته باشيد نام اين دو دلاور نيز اسلاميست )) – مطمئنا علمای جيرهخوار خلافت عباسی برای مناظره و كسب درآمد و خود شيرينی ، گوی سبقت را در مناظره با اين دو كس از هم میربودند و تفسير سخنان اين مناظرات در كتب به تفصيل میآمد ، كه باز چنين روايتی وجود ندارد و حتی برای محاكمه بابك ، دادگاه دينی هم تشكيل نشده و سياست قبل از ديانت در كشتن برادر او و به دار كردن بابك پيشی گرفته است .
آيا بابكيان و سرخ جامگان آذربايجان واقعا خرمدين (( اشتراك در زنان و زنا با محارب )) بودند ، اين نيز با يك دليل منطقی رفع ميشود، چرا كه از تمام روح آذری پيداست كه نسبت به نواميس خود چگونه رفتار ميكنند و چه نظريهای در مورد زنان خود دارند كه خود ناگفته آشكار است و اين حربه فقط و فقط در مكتب اسلام ميگنجد كه از رفتارهای جنسی سركوب شده در تفكرات بسياری از بزرگان اسلام برانگيخته شود.
(( ابن حوقل)) مينويسد : در كوهای خرميه و در قريههای ايشان مساجدی است كه در آن قران ميخوانند و صدای اذان هماره به گوش ميرسد .
اين پرسش كه دوازده قرن روح و جان مورخان و محققين را مثل خوره ميخورد ،گويا امروزه به آخر خط رسيدهاست چرا كه با انتشار آخرين تحقيقات (( الخضری)) دانشمند و مورخ لبنانی ، بنظر ميرسد كه ديگر سخن از كافری و بی دينی و زرتستی و خرمدينی بابك به زودی به زباله دان تاريخ سپرده می شود، يعنی حقيقت در دادگاه تاريخ عاقبت با تاخير دوازده قرنی، رای به برائت بابك از طرف خود اعراب ميدهد . چنان كه بعد از پنج قرن كليسا رای به برائت (( ژاندارك ))داد و او را جزء (( قديسين )) خود ثبت كرد. ولی تاسف كه بابك هنوز از طرف مسجد و منبر به چنين برائت نائل نشده است و گويا باز هم سياست در لباس ديگری، ديانت را در چنگال خود اسير كرده است.
به هر حال الخضری در كتاب (( الدوله العباسيه )) از سری مباحث (( محاضرات فی تاريخ الامم اسلاميه )) به صراحت به (( حرمی )) بودن بابك اشاره ميكند و حتی تيتر (( بابك الحرمی )) بر ميگزيند و بابك را حرمی ميداند نه خرمی ،محقق لبنانی حتی برای اينكه غير عربها و غير محققها در اثر رسوبات ذهنی ، باقيمانده از تبليغات خلافت عباسی، (( حرميه )) را با تلفظهای ديگر قرائت نكنند ، دقيقا تاكيد ميكند كه: حرميه با حاء و راء مهملتين است و نا با اعراب و تلفظهای ديگر . اما حرمی به چه معناست؟
محقق لبنانی در كتاب خود ( در سال 2002 در لبنان به چاپ رسيد ) – در مورد (( حرمی )) خوانده شدن بابك و معنی و مفهوم (( حرمی ))به صراحت چنين مينويسد : (( الحرميه البابكيه ينسبون الی صاحبهم بابك الحرمی و كان يقول لمن استغواه انه اله و احدث فی مذاهب الحرميه القتل و الغضب و الحروب و المثله و لم تكن الحرميه تفعل ذلك. هكذاذكر ابن النديم و منه يظهذژر وجه تسميتهم بالحرميه )) يعنی : قسم دوم حرميه منسوب به بابك است كه در آنها به پيشوای خود بابك حرميه نسبت داده ميشود و آن به كسی اطلاق ميشود كه در مذهب آنها كشت و كشتار و تجاوز و جنگ و مثله كردن ، حرام است .شايد در اينجا اين سئوال مطرح شود كه اگر در مذهب و روش (( حرميان )) كشتن و جنگ و خونريزی حرام بوده است ، پس چرا سرخجامگان اصولا ميجنگيدند و ميكشتند ؟
در جواب بايد عرض شود كه در اصول اكثر دينها و مذاهب ديگر نيز جنگ وخونريزی نفی شده است و اين مسئله فقط در حالت تهاجمی است نه در حالت دفاع ، بدين معنی كه مثلا: در دين بودا حتی كشتن حشرات نيز گناه كبيره است اما در همين دين در حالت تدافعی ، اگر كسی به جان و مال و زن و فرزند و سرزمين بودايیها بی احترامی يا حمله كند ، به شدت مجازات ميشوند .چنانكه حتی آنان خود بيشترين (( سبكهای رزمی )) را جهت دفاع از خود ابداع كردهاند .
زادگاه بابك
شهر (( بذ )) يكی از شهرهای باستانی آذربايجان بوده كه طی قرنها مركز فرهنگ و تمدن شمرده شده است . اين شهر در جنوب، آبادی ( قوشا ) منطقه ارشه ( ارشق ) ،شمال ميمند ( مشكين شهر ) و بين رودخانه ( قاراسو ) برزند اردبيل واقع است كه امروز تنها نامی از آن و يك آبادی بنام قالا برزند ( قلعه برزند) و نشانههايی از آن قلعه بر جای مانده است
اين شهر در طول تاريخ ، شاهد رويدادهای مهمی در منطقهی آذربايجان بودهاست و خطه زادگاه سه ابر مرد تاريخ ايران نيز ميباشد:
1: عباس بذی ، نخستين كسی كه در دفاع از مسلمابن عقيل در ميان شمشيرهای برهنه كوفيان به ميان ميرود و توسط سربازان اشعث پيش از شهادت مسلم بن عقيل به شهادت ميرسد
2: شاه اسماعيل صفوی : شاه جوان صفوی 900 سال پس از سقوط ساسانیها و از هم پاشيده شدن شيرازه ايران ، با برچيدن 27 ملوك الطوايفی، خانخانی و پادشاهی منطقهای ، از دربند قفقاز تا خليج فارس و دريای عمان ، افغانستان و آسيای مركز تا بغداد در مدت 23 سال سلطنت ايران بزرگ و مقتدر و آباد را منسجم ميبخشد .
3: بابك: به سال 180 هجری قمری ( 795 ميلادی ) در روستای بلال آباد (( بذ )) متولد شد ، و در سال 216 ( 838ميلادی) با خيانت افشين و سهل بن سنباط ( بيگی ارمنستان ) دستگير و كشته شد
محيط اجتماعی بابك
ابومسلم خراسانی به سال 132 آخرين خليفه اموی را از ميان برداشت و فرمانروايی را به عباسيان بخشيد . آنچه اعراب و امويان با ايران كردند خود نياز به چند كتاب حجيم دارد اما در اينجا همين بس كه بگوييم : (( حجاج ابن يوسف در دوران حكومت بيست ساله خود در حدود صد و بيست هزار تن را به جلاد سپرد .. مسعودی مينويسد : وقتی حجاج به هلاكت رسيد . زندانهای او پر بود از پنجاه هزار مرد و سی هزار زن كه شش هزار تن از زنان بكلی عريان بودند )). ولی كار ظلم بنی عباس به جائی رسيد كه شاعری آرزو كر د : (( ای كاش بيداد امويان بازميگشت / و عدل عباسيان به دوزخ ميرفت ))
خلفای عباسی ، با چنين بيدادی ، ابومسلم را كشتند ، برمكيان را نابود كردند و مخالفان را نه در ميدان جنگ ، كه در خلوت و با سم و زهر از ميان برداشتند . و بابــــك بر ضد اين بيداد و چنين حكومتی قيام كرد . حرميان پيش از بابك كار خود را آغاز كرده بودند ، در حدود 162 پس از كشته شدن (( عباس بذی )) به دست خليفه عباسی .
بابكيان و مزدك
می توان به يقين گفت كه حرمدينان به آئين مزدك دلبستگی داشتند . اما اين نكته چندان گرهی از كار باز نميكند ،زيرا عقايد مزدك نيز چون بابك در زير پردهای از بهتان و دشنام و افترا پوشيده است . آيا پيش از بابك ، حرمدينان ، انديشمندی داشته اند ؟ آيا خود بابك ، با توجه به گذشتن 3 قرن ، چيزی به آئين مزدك افزوده است؟
برای شناختن بابك بايد مزدك را ، هر چند به اختصار بشناسم:
در سياستنامه نظام الملك آمده است: (( مزدك گفت : مال بخشيدهای است ، ميان مردمانی كه همه بندگان خدايند و فرزندان آدمند. و به چه حاجتمند گردند ، بايد كه مال يكديگر خرج كنند ، تا هيچ كس را بی برگی نباشد و درماندگی ، متساوی دلی باشد .)) در اين عبارت جمله ( بايد كه مال يكديگر خرج كنند ) بی شك تهمت است ، از نوع دشنام ( سگان حرام زاده )كه همين نويسنده جای ديگر در مورد حرمدينان به كار ميبرد ، زيرا اگر قرار باشد، نه در جامعه ساسانی كه در جامعه امروز نيز ، مردم مال يكديگر خرج كنند، سنگ روی سنگ نمیماند . و هيچ نهضت انقلابی كه ناچار نيازمند انظباط نخستين است ، حكم به چنين هرج و مرجی نمی دهد . با حذف اين جمله از عبارت سياست نامه آن چه می ماند نشانه آئينی است ، مبنی بر داد و برابری و چون از قلم دشمن تراويده تجليلی است راستين .
می توان به يقين گفت كه دو تهمت در مورد مزدك (( و همه وابستگان به آئين او )) دروغ محض است : يكی اشتراك زنان ، و ديگری اشتراك اموال . خاصه كه ائين مزدك ، تحت تاثير عقايد مانی ،به زهد و پرهيز و حتی و رياضت توجه فراوان دارد
تركيب اجتماعی حرمدينان
1: جوانان
2: كشاورزان
3: نارضايان از حكومت عرب
جنگهای بابك
حرمدينان بيشتر در روستاها و كوهستانها زندگی میكردهاند و به هنگام مناسب به سپاه خليفه شبيخون میزدهاند . البته جنگهای 22 ساله بابك با سرداران خليفه تركيبی بوده است :از جنگ منظم و جنگ چريكی ، و برای جنگهای نوع دوم كوههای آذربايجان محل مناسبی بودهاست . بنا به نوشته نظام الملك ، حرمدينان اصفهان نيز در كوهها ماوی گرفتهاند .
البته خلفای بغداد از پا گرفتن حرمدينان به هر قيمت پيشگيری ميكردند : تا آنجا كه میتوانستند از ايشان میكشتهاند و بقيه را با زن و كودك به اسارت میبردند ، تا در محل ، چيزی از ايشان باقی نماند .
نظام الملك در سياستنامه مینويسد كه (( در زمان هارون حرمدينان خروج كردند . سرداران خليفه ناآگاه بر ايشان تاختند و خلقی را بیحد و بیعدد را از ايشان كشتند و فرزندان ايشان را به بغداد بردند و فروختند )) و نيز نوشتهاند كه (( قومی بسيار )) و (( خلقی بيشمار )) بر بابك گرد آمدند . چنان كه (( هيچ لشكر بر ايشان مقاومت نتوانست كرد))
مورخی مینويسد كه : (( شمارپيروان بابك از مردم آذربايجان و ديلمانی كه به وی پيوسته بودند به سيصدهزار تن میرسيد )) نوشتهاند كه در جنگهای سال 218 سردار خليفه تا شصتهزار كس از حرميان را بر در همدان بكشت .از اين رقم ميتوان شمار تقريبی حرميان همدان را حدس زد . قتل حرميان چنان وحشتناك بوده كه گاهی شمار كشته شدگان و فراريان بر مورخ ، نامعلوم ميمانده : (( در سال 219 ، اسحق ابن ابراهيم سردار خليفه، جز زنان و كودكان صدهزار تن از حرميان را كشت .
در همين سال 219 بود كه جمعی از حرمدينان كه از جنگ همدان جان به در برده بودند ، به بلاد روم گريختند )) . طبری شمار لشگريان بابك را در يكی از جنگهای او با افشين پنجاههزار نفر مینويسد .
بابك مدت 22 سال با لشكريان خليفه مردانه جنگيد و همه سرداران او را (( جز افشين )) در هم شكست . اين نبردها را بايد هفت خوان بابك شمرد.
ـ سرانجام نوبت به امير زاده افشبن ميرسد . تنها اوست كه ميتواند بابك را شكست دهد ، البته با خدعه و نيرنگ . اما اين افتخار تنها از او بر میآيد ، زيرا ايرانی است و در جنگ با او بابك ديگر با بيگانه نمیجنگد . از نظری جنگ داخلی آغاز شدهاست، خليفه نفسی تازه ميكند . زيرا افشين گذشته از ايرانی بودن ، هم پيمان بابك نيز بوده است ، همچنين هم پيمان مازيار.مازيار پس از گرفتار شدن ، اعتراف ميكند : (( من و افشين(خيدر ابن كاووس ) و بابك هر سه از دير باز عهد و بيعت كرده بوديم و قرار بر آن گذارده بوديم كه دولت از عرب بازستانيم وملك و جهانداری به خاندان كسرويان نقل كنيم .
گماشتن افشين به فرماندهی سپاه برای خليفه ، هم شكست بود هم پيروزی ، شكست بود زيرا خليفه يك آن نيز نسبت به افشين خوش بين نبود و ميدانست كه هدف اصلی افشبن از ميان بردن قدرت بغداد است . خليفه میخواست حتی المقدور بابك را به دست سرداران ترك و عرب شكست دهد تا افشين قدرت نگيرد ، اما خليفه هر چه كرد ، حتی به گفته بابك: (( با فرستادن خياط و آشپز خود )) اين كار سر نگرفت . ناچار خليفه دست به دامان افشين ، دشمن خود ، شد . به گفته طبری : (( چون معتصم در كار بابك بيچاره شد ، اختيار بر افشين افتاد )) . اما اين كار برای خليفه پيروزی نيز بود ، زيرا پيمان سه سردار بزرگ ايرانی را نقش بر آب كرده بود .
افشين و خيانت
خيدر پسر كاوس معروف به (( افشين )) كه پدرش فرمانروای اشروسنه (( در ماورالنهر، ميان سيحون و سمرقند )) بود . و چون افشين ديد كه پدر ، فرزند ديگر را بر او برتری مینهد. به بغداد رفت و به مسلمانی تظاهر كرد و خليفه را به جنگ با پدر و برادر بر انگيخت . و به ياری خليفه به فرمانروايی اشروسنه رسيد و در راه افزون طلبی ، به خليفه خدمتها كرد . هدف دوم او رسيدن به فرمانروايی خراسان بود ، اما در اين جاهطلبی طاهريان را در برابر داشت ، ناچار به خوشخدمتی نزد خليفه افزود . چنان كه در مصر برای مامون جنگيد .
پيمان افشين با بابك از نظر افشين جز اين نبود كه خليفه از كار بابك عاجز شود و ناچار افشين را به جنگ او بفرستد ، تا ثابت شود كه هيچ سرداری ، از جمله سردار خراسان ، به لياقت و كاردانی او نيست و فرمانروايی خراسان بر او مسلم شود .
سر انجام ، پس از 19 سال نبرد بابك با خليفه و شكست خوردن همه سرداران بغداد ، افشين به آرزوی خود – جنگ با بابك ميرسد
پس از 3 سال جنگ ، افشين سرانجام از راه فريب بر بابك دست میيابد و او را تسليم خليفه میكند : اكنون افشين با جاهطلبیهای خود تنهاست . تا كنون هر چه او كاشته ، خليفه درويده است . افشين خود را ميبيند كه فقط و فقط اجراكننده نقشهای خليفه بودهاست و اضافه بر آن بار خيانت دستگيری بابك و اغوای مازيار ، دو تن از همكيشان و هموطنان و همپيمانان او بر گرده اوست .
انقلابی تنها
بدين گونه بابك تنها ماند و تنها جنگيد . به عبارت درست ، در مدت 22 سال ، 22 سالی كه دوران اوج عظمت امپراطوری عباسيان است . 3 سال آخر كارزار ، سرداری خليفه را افشين ايرانی به عهده دارد و اين امر به حسابهای خاص طاهريان ، فرمانروايان خراسان ، كه از همان ابتدا حساب خود را از بابك و مازيار جدا ميكنند و اساسا به راه ديگری ميرونند و حتی به جنگ با مازيار برمیخيزنند ، مانع از آن میشود كه ايرانيان يكباره بر ضد خليفه به پا خيزنند .خليفه در جنگ با بابك سيصدهزار مرد جنگی تجهيز میكند . در آن دوران حداقل سپاهی كه به جنگ گسيل میشود . در حدود دههزار نفر است و حداكثر صدهزار .
پس از رسيدن افشين به سامره : معتصم رتبه افشين را بالا برد و تاج به او بخشيد و دو گردنبند آراسته به مرواريد و گوهر و بازوبند و بسيتهزار هزار درهم به او داد و سرابندگان را فرمان داد كه او را بستايند .
صفات بابك
آنچه از خلال سطور تاريخ برمیآيد اين است كه بابك ، فرزند مردی روغن فروش ، و در دوره نوجوانی شبانی ميكردهاست ، آيا تصادف بابك جوان را نزد جاويدان (( پيشوای اول خرمدينان كه جنگ با اعراب را آغاز كرد )) و يا رويدادی ديگر ؟
جاويدان قدرت و فكر و استعداد نوجوان را زود درك ميكند و او ار همدم خود میسازد .مورخان با همه آن نسبها نتوانستهاند جای جای از بيان صفات نيك او درگذرند . مورخی مینويسد كه : (( بابك پر توان و سخت كوش و سختگير بود .)) از قول خليفه در مورد او مینويسد كه (( مردی جلد و قوی است و در كارهای جنگ و لشكر كشی نظير ندارد )). مورخی ديگر آورده است . بابك در دلهای مردم جای بزرگ داشت و كار وی بالا گرفته بود و چيزی نمانده بود كه خلافت را از ميان ببرد و مردم را منقلب سازد .
مورخان عموما بر جنبه (( خونريزی )) كار بابك زياد تكيه كردهاند . در اين باره بايد گفت كه بابك با لشكر خليفه در سرزمين خود میجنگيد و نه در بغداد . شمار تازيان و مسلمانی كه در نهضت بابك كشته شدهاند ، بين 155 هزار تا 500هزار و گاهی يك ميليون نوشتهاند . رقم اخير مبالغهآميز مینمايد . بی شك اين ارقام ، هم شامل لشكريان خليفه است و هم كسان ديگری كه به نحوی از اينها در ضمن زد و خوردها كشته شدهاند . و نوشتهاند بابك فلان قدر از (( مسلمانان )) را كشتهاست .
پايان كار
سر انجام بابك در كوههای بذ محاصره میشود ، افشين به پيروی از روش حكومت (( عذز و خيانت )) به حيله متوسل میشود و زنهارنامهای از جانب خليفه برای بابك میفرستد. بابك آن را پاره میكند و به فرستاده میگويد : (( به افشين بگو كه اين تو را به كار آيد نه مرا )) . و هنگامی كه مقاومت بيشتر بيهوده ميبيند با پنجاه مرد ، حلقه محاصره را ميشكند . قصد او اين است كه از راه ارمنستان به روم شرقی رود و امپراطور روم را به حمله خليفه وا دارد. اما در ارمنستان غداری ديگر به نام سهل ابن سنباط ، حاكم آن سرزمين ، در انتظار اوست . او نيز چون میداند كه قدرت روبرو شدن با بابك را ندارد . از در حيله و فريب وارد میشود : (( سهل چون بابك را بديد از اسب فرود آمد ، دست و پای او را بوسه زد و گفت: تنها كجا همیشوی ؟ گفت : به زمين روم خواهم شدن ، پيش ملك روم . سهل گفت : دانم كه مرا از نصيحت و متابعت خويش هيچ تهمت نبری و تو دانی كه سلطان را بر من كاری نبود و مرا نشناسد . بيا به حصار من و اين زمستان ار آنجا همی باش .))
اما سهل به افشين پيام میدهد كه (( بابك را به حصار خويش اندر كردم . كس بفرست كه بدو سپارمش ))
بابك بر سر سفره است كه بند بر او مینهند .در لحظهای كه گماشتهگان افشين ، او را ميبرند ، به سهل میگويد: (( ارزان فروختی مرا بدين ناكسان )). هنگامی كه خبر دستگير شدن بابك به بغداد میرسد ، خليفه سر و دستار نمیداند كه كدام اندازد .
بابك در ميدان فريب و نيرنگ شكست میخورد نه در ميدان جنگ . در نزديكی سامرا خليفه و بزرگان دربار ناخودآگاه به استقبال بابك میآيند ، تا شبانی را كه 22 سال تخت رهبری يكی از بزرگترين امپراطوریهای عالم را لرزانده است را از نزديك ببينند .
به گفته جرجی زيدان .(( معتصم و ساير افراد خاندان خلافت به پيشواز افشين ( بايد گفت به پيشواز بابك )) آمدند . و باور نمیكردند كه از خطر نجات يافتهاند ))
سرانجام خليفه و بابك روبرو میشوند . و بابك مرگ را انتخاب میكند كه عظيمترين حماسههاست . و در اين حماسه راستين تاريخی ، سخن نظام الملك را نقل ميكنيم كه يكسر دشمن بابك و بابكيان است تا بهترين گواه باشد : (( چون يك دستش ببريدند ، دست ديگر در خون زد و در روی خود ماليد ، همه روی خود را از خون سرخ كرد . خليفه گفت : (( ای سگ اين چه عمل است ؟)) . بابك گفت : (( در اين حكمتی است : شما هر دو دست و پای من بخواهيد بريد ، و گونه روی انسان از خون سرخ باشد . من روی خويش از خون سرخ كردهام تا چون خون از تنم بيرون شود نگوييد كه رويم از بيم زرد شد .)).در مرگ نيز ، مردی بايد و مردانگی
سر او را به خراسان فرستادند و در نقاط مختلف گرداندند . و پيكرش را به روايتی در پوست گاو جا دادند و در محلی كه به (( كنيسه بابك )) معروف شد ، بدار آويختند و دو سال بعد پيكر مازيار را پهلوی آن
میگويند عبدالله ، برادر بابك نيز كه دوش به دوش بابك میجنگيد ، با او اسير میشود و چون او، مرگی حماسی و مردانه برميگزيند : (( راوی گويد كه مرا فرمودند كه برادر او ( عبدالله ) را به بغداد ببر و بر سر پل بغداد هم عقوبت كن ، چون او را به بغداد بردم و دست او پای او را ببريدم در آن حالت مرا گفت: (( فلان دهقان را از من سلام برسان و بگو كه ، در اين حالت نيز مرا از شما فراموشی نيست )).
گفت و شنود بابك و معتصم
- بابك توئی ؟
- آری ..منم ..بابك
- چرا هنگامی كه پای در تالار گذاشتی ، سلام ندادی ؟
- از مهمان ناخوانده ، انتظار سلام نبايد داشت
- شنيدهام كه تو حرامهای خدا را حلال كردهای و بر آن بودهای كه سرزمين خلافت را غضب كنی
- هر كس را مادرش هر جا به دنيا آورد ، آنجا مال اوست ، سرزمين اوست ، وطن اوست . غاضب كسی است كه فرسنگها راه زير پا گذارد و با قشون و سلاح بر سر مردم بیدفاع يورش آورده، دست رنج مردم زحمت كش را غارت كند و زندگی را در كامشان تلخ سازد ، غاصب كسانی هستند كه انديشمندان ملتها را میربايند و بر كشتگاه مردم اسب ميتازند و مردم را اسير میگيرند ، مردان را چون حيوان يه بيگاری وا میدارند ، زنان شوهردار را میفروشند ، دختران را بیعصمت میكنند … در حرمسرای تو چند زن و دختر و رامشگر و رقاصه وجود دارد ؟كه حرمسرای اين مردان كه در اينجا جمعند ، موج میزند از دختران و زنانی كه روزی برای خود زندگی آزادی داشتهاند …
- عفوت میكنم ، به شرطی كه توبه كنی و از زير شمشير مقدس ما بگذری
- توبه را گهنكاران كنند . من از كسی طلب بخشايش نكردم و هرگز هم نمیكنم
(( خليفه حركتی به خود داد . شمشير برهنهای كه در كنار تختش بود ، برداشت . برق شمشير چشمان حاضران را خيره كرد.. صدا در گلوی معتصم پيچيد ..
- شمشيرت را نمیشناسی ؟ - با اين شمشير نبود كه فتنه در جهان افكندی ؟ ..ميتوانی بگويی چند تن را كشتهای ؟
- بسيار ، و همه در خور مرگ !!
- روی شمشير چه نوشته است ؟
- نوشته : (( ای دلاور ، اگر شمشير در نيام خواهی كرد ، همان بهتر كه دست به آن نبری
- جلاد !!
(( گوشها در انتظار فرمان بود ، انفجار فريادی از آن سوی تالار همه را تكان داد : (( مرحبا برادر ! تو كاری كردی كه كس نكرده بود ، وينك تابی بياور كه كس نياوردهاست ))
- خليفه گفت : خداوند مرا ببخش .. تو خود دانی كه من مطيع فرمان توام… و فريادش در تالار پيچيد (( مثلهاش كن ! به شمشير خودش مثلهاش كن
- بابك گفت : جلاد چشمانم را نبند ..بگذار با چشم باز بميرم
(( دژخيم ..نخست با يك ضربه دست راست بابك را قطع كرد ، بابك خم بر ابرو نياورد . زانو زده خم شد و تمام صورتش را با خون گرمش گلگون كرد . چشمها در حيرت بود .. چه معنی داشت اين حركت ؟؟؟
خليفه گفت : نزن ! دست نگهدار ( و رو به بابك گفت ) - كافر ! اين چه بازی بود كه در آستانه مرگ در آوردی؟ چرا صورت خود را به خون آغشته كردی؟
((چه بزرگ بود مرد و چه حقير بود مرگ ، چه حقيرتر بود دشمن ! پيش دشمن حقير ، مرد بزرگ ، بزرگتر بايد بود))
بابك گفت : در مقابل دشمن نامرد ، مردانه بايد مرد . انديشيدم كه از بريده شدن دستانم ، خون از تنم خواهد رفت ، خون كه رفت رنگ چهره زرد ميشود . در حالی كه روی انسان از خون سرخ باشد . مبادا دشمن چنان گمان كند كه پريدگی رنگ من از ترس مرگ است . مردم من دوست ندارند كه بابك در برابر گله روباهان ترسی به دل راه دهد و با روی زرد بميرد .
خليفه از بيخ گلو نعره كشيد : ببر صدايش را !
و شمشير پائين آمد و سر بابك بر خاك افتاد و زنان و كودكانی كه زمانی در اسارت بابك بودند ، بر سر و صورت خود زدند و گريستند كه بابك با ما به نيكی رفتار ميكرد
خليفه گفت: (( نه نه هيچ پيروزی نصيب من نشد ، من نتوانستم بابك را در هم بشكنم . سر از تنش جدا كردم ، جانش را گرفتم . بابك در بذ شكست خورد ، اما در اينجا ، در قصر من ..در سامره ، مرا شكست داد وشيهه اسب بابك (( قاراقاشقا )) هنوز هم در سبلان میپيچيد و سوار گمشدهاش را آواز میدهد و بابك را ميجويد…
ارنست همينگوی : (( انسان برای پيروزی خلق شدهاست ، او را ميتوان نابود كرد اما نميتوان شكست داد ))
***********************
منابع:
1 . مقاله مصطفی رحيمی در يادنامه بابك
2:مقاله جلال برگشاد( جمهوری آذربايجان ) مترجمان رضا انزايی نژاد ، رحيم رئيس نيا
3: مقالات دكتر فيض الهی وحيد
4:امنهاج در حاشيه ارشاد الستاری، تفتازانی، شرح مقاصد
5:عبداقاهر بغدادی ، اصول الدين ،
6: ماوردی،الاحكام الاسلامين
7: اشعری ، مقالات الاسلامين
8:العقيده الطحاريه،علامه امينی
9: مروج الذهب ، ابوالحسن علی بن حسين مسعودی ، ترجمه ابوالقاسم پاينده
10: سفرنامه ابن حوقل ، ترجمه دكتر جعفر شعار
11؛الدوله العباسيعه محاضراب فی تاريخ الامم اسلاميه ، الخضری
جمعه ٢٦ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

سبلان

سبلان

 


قله سبلان با ارتفاع 4811 مترسومين قله بلند ايران و يکی از زيباترين قلل دنيا به شمار می آيد. ويژگيهای خاصی که هم قله و هم منطقه دارد اين قله را از بقيه قلل متمايز می کند. اين کوه درشهرستان مشكين شهر واقع شده و از هر 4 طرف به دشتهای وسيعی ختم می شود.

كوهستان عظيم وآتش فشان سبلان كه به زبان آذري ساوالان خوانده مي شود از كوه هاي متعدد بلندي چون صائين ، نرميق ، قوشه داغ ، و… تشكيل شده است. دامنه هاي اين كوهستان در بخش مركزي از چهارسو به شهرستان هاي مشکين شهر و اهر در شمال ، تبريز در مغرب ، سراب درجنوب و اردبيل در شرق مشرف مي باشد. سبلان به شكل مخروط زيبائي است و دهانه آتش فشان خاموش آن در حال حاضر به صورت درياچه اي در آمده است. اطراف اين درياچه در تمام سال پوشيده از برف و يخ است. قله اصلي يا آتش فشان آن به نام "سلطان ساوالان" بلندترين نقطه آذربايجان و پس از دماوند بلندترين قله ايران است. کوهستان ساوالان از كانون هاي مهم آبگير دائمي رودهاي آذربايجان مي باشد. دامنه هاي شمالي آن به دره رود قره سو و اهرچايي و دامنه هاي جنوبي آن به شاخه ها ي آجي چاي منتهي مي گردد. بنابراين سبلان بخش عمده اي از آب هاي حوضه رود ارس و درياچه اروميه را تامين مي كند در دامنه هاي سبلان چشمه هاي فراوان آب گرم وآب سرد معدني وجود دارد از جمله موئيل سويي ، شابيل ، قوتورسويي و ...كه در فصول مختلف مورد استفاده اهالي مشكين شهر وگردشگران قرار مي گيرد. در بالاي قله سبلان حفره اي وجود دارد كه دهانه آتش فشان سبلان بوده است و امروزه به صورت درياچه اي در فصل گرم ظاهر مي شود
غلامرضا نورمحمد نصرآبادي
جمعه ٢٦ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

آثار تاريخي مشكين شهر

 

 آثار تاريخي مشكين شهر

1- سنگ نوشته شاپور دوم ساساني در حاشيه شرقي مشكين شهر و نزديكي كهنه قلعه واقع شده است .
ابعادش 10/1 در 30/2 سانتي متر وبه خط پهلوي ساساني بوده است كه در سال 337 ميلادي به دستور نرس هرمزد والي اين نواحي نوشته شده است . كه اكنون چيزي از آن نوشته ها باقي نمانده است
2- قبره شيخ حيدر
برج بلندي است در مركز شهر به ارتفاي 18 متر و 5/10 متر ، كه بناي آن را به اوايل قرن ده هجري نسبت مي دهند.
شيخ حيدر پدر شاه اسماعيل صفوي است و خياو محل تولد شاه اسماعيل صفوي مي باشد.

3- قلعه قهقهه
در 80 كيلومتري مشكين شهر واقع شده است و زندان مخوف دوران صفويه بوده است.

4- كهنه قلعه
در حاشيه شرقي مشكين شهر قراردارد گويا مكاني نظامي بوده است . بناي آن به دوران افشاريان ، صفويه ، ساسانيان و حتي اشكانيان نسبت مي دهند. كه متاسفانه در حال نابودي مي باشد

5- قلعه ارشق
در 60 كيلومتري شمال غربي مشكين شهر واقع شده است. گويا در عهد اشكانيان و ساسانيان قلعه اي نظامي بوده است

6- ساير آثار باستاني
ديو قالاسي در 5 كيلومتري روستاي كويج
روستاي تاريخي اونار
قلعه قشلاق اخور در 50 كيلومتري شمال مشكين شهر
مقبره سيد سليمان در فخرآباد
مقبره سيد جعفر در اونار
قلعه بربر در اونار
مقبره سيد ابراهيم در لاهرود
مسجد تاريخي جنت سرا در مركز مشكين شهر
كاروانسراهاي قانلي بلاغ
غلامرضا نورمحمد نصرآبادي
جمعه ٢٦ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

گردشگاههاي مشكين شهر

گردشگاههاي مشكين شهر

1- سبلان (ساوالان )
رشته كوه ساوالان در جنوب شرقي خياو و در فاصله 25 كيلومتري آن واقع شده است . ارتفاع آن بلندترين نقطه آن با نام سلطان ساوالان 4811 متر مي باشد . سلطان پس از دماوند معروفترين كوه ايران است كه درياچه اي زيبا در قلعه آن وجود دارد . ساوالان با رودها ، يخجالها ي دائمي و طبيعتي بكر ، نمونه ايست از هنر بي همتاي خلاق آن .
اين كوه بنا به روايات محل عبادت زرتشت ، پيامبر ايران باستان و جولانگاه بابك خرمدين بوده است.

2- پارك جنگلي:
در جنوب شرقي شهر واقع شده است و جاده آسفالته اي به طول 3 كيلومتر دارد در روزهاي تعطيل محل گردش و تفريح ساكنان بومي و گردشگران است.

3- شيروان دره سي:
در 30 كيلومتري جنوب شرقي خياو و در ارتفاع 2300 متري قراردارد . مساحتش بالغ بر 75 كيلو متر مربع است و محل زندگي حيوانات وخشي و پرندگان مي باشد . همچنين داراي صخره ها و غارهاي ديدني است.

4- هوشنگ ميداني
نام اصليش اشك ميداني است كه يادگار اشكانيان در جنگ با روميان است و گويا محل يييلاق لشكر اشكانيان بوده است . اين گردشگاه با طبيعتي زيبا در ارتفاع 2725 متري واقع شده است .
بنا به روايات اين ميدان ، محل جنگ بابك خرمدين با اعراب بوده است.

5- آبهاي معدني
قوتور سويي- قينرجه – ايلاندو – شابيل – مليك سويي – موئيل سويي – آق سو

6- ساير گردشگاهها
دامنه هاي سبلان ، قاراگول ، آيقار ، موئيل ، ساربانلار ، حاجيلو ، نصرآباد ، تبنق ، ارباب كندي و حرم داغي
غلامرضا نورمحمد نصرآبادي

چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

خياو يا مشكين شهر

خياو يا مشكين شهر، مركز شهرستان مشكين شهر، يكي از شهرهاي معروف استان اردبيل است.خياو (خي يو) يا مشكين شهر امروزي، محدود است از شمال به شهرستان مغان، از جنوب به رشته جبال سبلان، از مشرق به شهرستان اردبيل و كشور آذربايجان، و از غرب به شهر اهر (ارسباران).شهرستان مشكين شهر در كنار رودخانه هاي پرآبي چون خياو، اُنار و مشكين چاي و چندين رود ديگر قرار گرفته و در دامنه شمالي كوهستان معروف سبلان و چندين كوهستان ديگر واقع شده است. ولي همواره اين ديار فراموش شده بوده است و در انتظار قدوم شما است تا از زيبايي هاي آن بهره ببريد.

چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

مشكين شهر

مشكين شهر

از نظر تاريخي مشكين شهر با داشتن بيش از 420 محوطه تاريخي و باستاني و اماكن متبركه يكي از شهرستان‎ هاي مهم استان اردبيل مي ‎باشد و مي‎توان به اغراق ادعا كرد كه در آذربايجان از نظر اماكن باستاني و تاريخي كمتر منطقه‎ اي به پاي خياو و يا مشكين شهر مي‎ رسد.
به رواياتي نام قديم مشكين ‎شهر اورامي و يا وراوي محل تولد سعد الدين وراويني دانشمند و مترجم مرزبان‎ نامه در قرن ششم هجري قمري بوده است.
سرزمين مشكين ‎شهر كه از نظر فرهنگي مي‎ تواند در حد يك ايالت در جهان باستان‎ شناسي مطرح گردد كه به احتمال فراوان در گذشته‎ هاي دور با فلات اردبيل و مناطق مغان و ارسباران تشكيل سرزمين واحدي را مي‎ داده كه چنين منطقه وسيع, پرنعمت و بابركت از دير باز مي‎ توانسته نياز بسياري از اقوام گله‎ دار را كه هميشه در حال كوچ ييلاق و قشلاق مي‎باشند, برآورد. و چه سندي گوياتر از وجود بسيار سودمند عشاير غيور ائل سون(شاهسون) مي ‎باشد كه در طول تاريخ جولانگاهشان دامنه‎ هاي سرسبز و خرم سبلان بوده است و هنوز هم ميعادگاهشان خياو و ييلاق هاي باصفاي سبلان مي‎ باشد.
شهرستان مشكين ‎شهر به لحاظ موقعيت طبيعي و استثنايي داراي تپه‎ ها,قلعه‎ ها, اماكن تاريخي و مذهبي بسيار فراوان مربوط به ادوار تمدن‎ هاي ماقبل تاريخ و ادوار تاريخي قبل و بعد از اسلام مي‎ باشد. از جمله وجود نقوش صخره‎ اي آثار تمدن انسان‎ هاي ماقبل تاريخ در محدوده كناره رودهاي قره ‎سو, دره ‎رود و شكلي ‎داش ارشق, سنگ افراشت‎ هاي مجسم ه‎اي هزاره قبل از ميلاد معروف به شهر‎ييري و مكتب اوشاقلاري كناره رود قره ‎سو, سنگ‎ نبشته پهلوي ساساني, قلعه كهنه, قلعه معروف قهقهه(محل زنداني شدن شاه اسماعيل دوم صفوي)..., قلعه ارشق, ديو قلعه‎ سي(دژ بهمن), بقاياي كاروان سراهاي رضي, قانلو بلاغ, قره قيه ..., بقاياي پل‎ هاي تاريخي
دوجاق, كورپي‎ قلاغي قره قيه-لعل گنج, قره آغاج چرچيلو بر روي رودخانه‎ هاي دره‎ رود و قره‎ سو, مقبره شيخ حيدر, قبور شهداي عصر صفوي, سردابه مسجد جنت سرا, خليفه قبري كوچه ولي عصر, بقاياي آب انبار(بوز خانا), بقاياي برج و باروي منظم قلعه ‎سي, قبور خليفه الخلفا در انار,مقابر امام زاده‎ هاي حضرات سيدسليمان فخر آباد, سيدجعفر انار, سيد عمادالدين رحيم بيگلوي سفلي و بقاياي امام‎زاده ‎هاي بابيان و پير محمد روستاي ارباب‎ كندي و صدها آثار متنوع ديگر را در خود جاي داده است.
مولف كتاب «زينه المجالس» اين منطقه را ملوك پيشكين خوانده و در وجه تسميه آن مي‎ نويسد:چون محمدبن‎پيشكين گرجي در زمان اتابكان آذربايجان حاكم اينجا بوده بنام او معروف گشته و در نتيجه كثرت استعمال, پيشكين به مشكين تبديل گشته كه امروزه به دو نام (خياو و مشكين ‎شهر) شهرت دارد.
حمد الله مستوفي (جغرافيدان و نويسنده قرن هشتم هجري قمري) در كتاب نزهه ‎القلوب آورده كه پيشكين در اصل «وراوي» ناميده مي‎ شد و داراي هفت شهر بوده و جزء تومان پيشكين بودند, شامل: پيشكين, خياو, انار, ارجاق, اهر, تكلفه و كليبر است كه با بررسي‎ هاي انجام يافته به احتمال قوي با توجه به بقاياي موجود محل استقرار شهر پيشكين, مركز ايالت آن زمان, در محوطه كلولي خرابه ايلانلي‎ داغ قره‎ باغلار, هلي و صاحب ديوان بوده و در دوره حكومت آق ‎قويونلو و قره ‎قويونلو و اوايل نهضت ‎هاي صفويه بويژه در زمان شيخ جنيد و فرزندش شيخ حيدر و بلحاظ تولد بنيانگذار حكومت شيعه در ايران, شاه اسماعيل اول صفوي, به سال 890 هجري قمري در شهر خياو, اين شهر از رونق و اهميت خاص برخوردار بوده و خود شيخ حيدر مدتي حاكم و والي شهر خياو و مغان بوده و در زمان افشاريه نيز نادرشاه قبل از رفتن به مغان براي تاجگذاري در مركز دارالحكومه شهر( كهنه قلعه) بيتوته كرده و محل اسقرار لشكريانش قرار داده و در آباداني شهرو مركز دارالحكومه همت گماشته است. و در دوره قاجاريه بخصوص در زمان جنگ‎هاي 13 ساله ايران و روس اين شهر از مراكز بسيار مهم براي استقرار لشكريان سردار لايق عباس ميرزا بوده و در طول تاريخ داراي شخصيت‎ ها و علما و رجال بزرگي بوده از قبيل سعدالدين وراويني دانشمند و مترجم مرزبان‎ نامه, شيخ محمود خياوي عارف بزرگ قرن هفتم هجري قمري (مدفون در ليمر محله شهرستان آستارا), پير محمد پيشكيني از عرفا و ياران شيخ صفي الدين اردبيلي (مدفون در محله معروف به امام زاده روستاي ارباب كندي), شيخ ابوالحسن مشكيني اهل احمد بيگلو (مدفون در نجف اشرف) كه يكي از آثار علمي وي حاشيه بر كفايه الاصول آخوند خراساني مي باشد. ايشان استاد حضرت آيه الله مرعشي نجفي نيز بوده ‎اند.
در دوره معاصر نيز بويژه در جريان نهضت مشروطيت علما و رجال بزرگي از اين شهر برخاسته ‎اند از جمله ملا امام‎ وردي مشكيني كه از روحانيت غيرتمند و تحصل كرده نجف اشرف بوده و با جلوگيري از يورش طوايفي از عشاير شاهسون از غارت شهر هاي همجوار نقش بسيار مهمي در پيروزي و به ثمر رساندن نهضت قيام مشروطيت ايفا كرد. او كه با سران مشروطه تبريز ارتباط تنگاتنگ داشته است و در جريان بازگشت از جلسه سران مشروطه تبريز به مشكين, شبانه به وسيله مزدوران حاكم وقت اردبيل, به نام امير معزز دستگير و به تبريز انتقال يافته و در پشت نارين قلعه بدار آويخته مي شود. شيخ يوسف افقهي و شيخ قاسم پريخاني از ديگر علماي منطقه بودند و آيت ‎الله شيخ علي مشكيني آلني از فقها و دانشمندان عصر حاضر, رئيس محترم مجلس خبرگان و امام جمعه قم و مدرس حوزه ‎هاي علميه قم, و ده ‎ها تن از علما و روحانيون و اساتيد دانشگاه‎ ها ‎و مراكز آموزش عالي مي‎ باشد و در طول 8 سال دفاع مقدس به خاطر حضور بسيار پرشور و علاقمند هزاران تن از بسيجيان جان بر كف به نجف آباد دوم شهرت يافته است و بيش از 600 شهيد تقديم اين نظام مقدس كرده كه سردار شهيد سرتيپ پاسدار حاج مير محمود بني‎ هاشم و حجت‎ الاسلام و المسلمين حاج شيخ علي محبي... از سرداران معروف و از جان گذشتگان هشت سال دفاع مقدس مي‎ باشند
فرستنده : غلامرضا نورمحمد نصرآبادي

چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

صنايع دستي مشكين شهر

صنايع دستي مشكين شهر


- فرش كله قوچي و كناره با شهرت جهاني

- فرش و قالي ابريشمي

- جاجيم ، گليم و الاز كه به صورت سنتي توسط زنان و دختران روستايي و عشاير ي بافته مي شود

- ورني منطقه مشكين شهر كه در سالهاي اخير توجه تجار داخلي و خارجي را به خود جلب كرده است
غلامرضا نورمحمد نصرآبادي

چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

زيستگاه مشكين شهر

زيستگاه مشكين شهر

زيستگاه هوشنگ ميداني و قره گؤل مشكين شهر

اين ميدان , منطقه اي مسطح است كه در دامنه شمال غربي سبلان به ارتفاع 2725 متر از سطح دريا واقع شده است . تالاب قره گؤل نيز به قطر تخميني 300 متر در قسمت شمال غربي دامنه هاي هرم و جنوب شرقي زيستگاه هوشنگ قرار دارد . حيوانات و پرندگان وحشي در هوشنگ ميداني و تالاب قره گؤل متنوع اند .
زيستگاه تنبق مشكين شهر
اين زيستگاه در شمال غرب مشگين شهر واقع شده است و 18 كيلومتر با آن فاصله دارد. در حدود 70 كيلومتر مربع مساحت دارد و محل زيست كل و بز , خوك , خرگوش , گرگ و كبك است . اين منطقه در ارتفاع 1800 متري از سطح دريا قرار گرفته است .
زيستگاه ارباب كندي مشكين شهر
اين زيستگاه در 42 كيلومتري شمال شرق مشگين شهر و 55 كيلومتري شمال غرب اردبيل واقع شده است , 70 كيلومتر مربع وسعت دارد و در ارتفاع 1500 متري از سطح دريا قرار گرفته است . كل و بز , خوك , گرگ , روباه , خرگوش , كبك و مرغابي از جمله وحوشي هستند كه اين منطقه را مامن زيست خود ساخته اند .
زيستگاه موويل مشكين شهر
اين زيستگاه در جنوب مشگين شهر و در غرب كوههاي هرم سبلان واقع است .ارتفاع اين منطقه از سطح دريا 3200 متر است . در اين زيستگاه , قوچ و ميش ارمني , كل و بز از نوع سفيد طوقدار , كبك دري , خرس قهوه اي و خاكستري , گرگ , خوك , خرگوش , انواع پرندگان شكاري و لاشخور زندگي مي كنند.
زيستگاه شيروان دره سي مشكين شهر
”شيروان دره سي “ زيستگاهي است كه در 20 كيلومتري جنوب شرق مشگين شهر قرار دارد . ارتفاع آن از سطح دريا 2200 متر و مساحت آن 75 كيلومتر مربع برآورد شده است .زيستگاه ” شيروان دره سي “ , محل زندگي دايمي وحوش مانند : كل وبز , خوك , روباه , گرگ , قوچ و ميش ارمني , خرگوش , كبك , كبك دري, قمري , فاخته و شماري از پرندگان مهاجر است .

زيستگاه حاجي لو مشكين شهر
اين زيستگاه در 22 كيلومتري شمال مشگين شهر در كوه هاي حاجيلو واقع شده است . داراي 70 كيلومتر مربع وسعت و ارتفاعي حدود 1900 متر از سطح درياست . حيواناتي مانند : كل وبز , خوك , گرگ , خرگوش , روباه و كبك اين منطقه را به عنوان محل زيست خود برگزيده اند .
غلامرضا نورمحمد نصرآبادي

چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

سيلان, بابك, مشكين

سيلان, بابك, مشكين
مقصود اثنى عشرى خياوى,چاپ اوّل, اردبيل, باغ انديشه, 1380, 326ص, وزيرى.
كتاب حاوى اطلاعاتى است درباره ويژگى هاى جغرافيايى منطقه سبلان و جنبه هاى مختلف اجتماعى, تاريخى, مذهبى و فرهنگى مشكين شهر. مهم ترين مطالب كتاب از اين قرار است: سبلان در حماسه و ادبيات و افسانه, سبلان در تاريخ و كتاب ها, آثار تاريخى و ديدنى سبلان, كوه هاى سبلان, معادن سبلان, آب هاى گرم سبلان, محيط زيست سبلان, آبادى هاى مهم مشگين شهر, آثار باستانى و قلعه ها و تپه هاى مشگين شهر, فرقه دمكرات در مشگين شهر, علما و روحانيان و سادات, مكتب خانه هاى قديمى, تاريخ آموزش نوين در مشگين شهر, شاعران و نويسندگان, مشاهير و بزرگان معاصر مشگين شهر, آداب و رسوم و اعتقادات مذهبى, كشاورزى, شعر مشگين, زبان و مذهب, زبان هاى تركى, زرتشت و…. كتاب با عكس هايى از مناطق تاريخى و ديدنى مشگين شهر و سبلان همراه شده و با فهرست منابع به پايان مى رسد.

چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

سام ميرزا فرزند شاه اسماعيل اول
چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

شاه اسماعيل فرزند مشکين شهر

تشكيل دولت صفوي در اوايل قرن دهم هجري قمري ( ابتداي قرن شانزدهم ميلادي ) يكي از رويدادهاي مهم ايران محسوب مي شود . پيدايش اين دولت كه بايد آن را سرآغاز عصر تازه اي در حيات سياسي و مذهبي ايران دانست موجب گرديد استقلال ايران بر اساس مذهب رسمي تشيع و يك سازمان اداري بالنسبه متمركز ، تامين گردد . گذشته از آن تاسيس و استقرار اين دولت زمينه اي را فراهم ساخت تا خلاقيتهاي فرهنگي و هنري معماري ، تداوم و امكان تجلي و رشد يابد و نمونه هاي بديعي از اين امور (‌ به ويژه در زمينه هنر و معماري ) پديد آيد . با آغاز روابط سياسي با دولتهاي اروپايي و سرزمينهاي همجوار ، بازرگاني توسعه يافت . لازم به ذكر است كه اين امر موجب تحول در اقتصاد داخلي گرديد و اين تحول در توليد و فروش ابريشم و ايجاد مراكز بزرگ بافندگي بسيار موثر افتاد .
در سال 907 ه.ق. شاه اسماعيل اول فرزند مشکین شهر (‌ فرزند شيخ حيدر صفوي ) با كمك قزلباشان منتسب به خانقاه مشکین شهر ، پس از شكست فرخ يسار ( پادشاه شروان ) و الوند بيگ آق قويونلو ، شهر تبريز ( پايتخت دولت آق قويونلو ) را به تصرف درآورد . در همين شهر بود كه دولت صفوي را بنيان نهاد و مذهب شيعه دوازده امامي را مذهب رسمي ايران اعلام كرد . او در نخستين سالهاي سلطنت خود تمامي قدرتهاي خود مختار داخلي را برانداخت و زمينه ايجاد حكومت مركزي را فراهم ساخت .



با اينكه تاسيس دولت صفوي به دست شاه اسماعيل در سال 907 ه.ق. انجام گرفت ولي علل و عوامل تكوين اين دولت به دو قرن قبل از آن بازمي گشت. با اين نظر اجمالي به تاريخ اجتماعي ايران بعد از اسلام ، بايد گفت كه ايجاد دولت شيعي صفوي نقطه اوج نهضتهايي بود كه به طرفداري از تشيع عليه حكومتهاي بني اميه و بني عباس و قدرتهاي همسوي آنان صورت گرفت . هجوم مغول در اوايل قرن هفتم ه.ق. و سقوط بغداد ( مركز خلافت عباسي ) در آغاز نيمه دوم اين قرن زمينه و شرايط مساعدي را فراهم كرد تا پيروان مذاهب ( به ويژه تشيع و نحله هاي فكري وابسته به آن )‌ امكان بيشتري براي رشد و توسعه پيدا كنند . در واقع قرن هشتم و نهم هجري ( به خصوص دوران انحطاط حكومت ايلخانان و تيموريان ) تا حد زيادي به رشد تشيع و تصوف كمك كرد . شيخ صفي الدين اسحاق اردبيلي نياي بزرگ صفويان و پيشواي طريقت صفوي در عصر ايلخانان مي زيست . تولد او به سال 650 ه.ق. و وفاتش به سال 735 ه.ق. روي داد و با ايلخاناني همچون سلطان محمود غازان خان اولجايتو و سلطان ابوسعيد بهادرخان معاصر بود .
بر پايه يكي از قديمترين متون صفويه ( صفويه الصفاء تاليف اين بزاز ) جد اعلاي شيخ صفي الدين موسوم به فيروزشاه زرين كلاه در ناحيه مغان و مجاورت غرب گيلان توطن اختيار نمود و فرزندان او در آن نواحي با حسن سلوك و پرهيزگاري و زهد روزگار مي گذرانيدند . صفي الدين كه هشتمين نسل فيروزشاه بود در آغاز جواني با شور و اشتياقي كه در كسب عرفان داشت به دنبال مراد از شهري به شهري مي رفت . سرانجام در گيلان به خانقاه شيخ تاج الدين ابراهيم ( معروف به شيخ زاهد گيلاني )‌ رسيد و در سلك مريدان او در آمد . شيخ كه استعداد ذاتي و صلاحيت او را در سيرو سلوك دريافته بود ، وي را به جانشيني خويش انتخاب كرد و در سال 700 ه.ق. كه شيخ زاهد وفات يافت صفي الدين به جاي او بر مسند ارشاد نشست و شهر اردبيل را كه موطنش بود مركز فعاليت خود ساخت و خانقاهي در آن بر پا نمود . اين خانقا به زودي مركز تجمع پيروان شيخ صفي شد . ظلم و جور حكام ايلخاني و كارگزاران آنان و مضيقه هايي كه براي مردم فراهم مي كردند ،خانقاههاي آن روزگار را به مراكز تجمع ناراضيان و انديشه وران تبديل كرده در اين ميان خانقاه شيخ صفي از موقعيت ممتازي برخوردار بود . همچنين موقعيت مشکین شهر و اردبيل بر سر راههاي ارتباطي گيلان و اران و آذربايجان و آناتولي و نيز نفوذ معنوي شيخ و احترامي كه ايلخانان معاصر او برايش قايل بودند بيش از پيش بر اهميت اين خانقاه افزود .
شيخ صفي الدين در سال 730 ه.ق. در حالي كه مريدان بسياري در حلقه طريقت او فراهم آمده بودند ، زندگي را بدرود گفت و فرزندش ، صدر الدين موسي جانشين او شد . از اين زمان تا دوران كه شيخ جنيد به پيشوايي رسيد رهبران خانقاه تنها كوشش خود را صرف تبليغ و ارشاد مريدان در مناطق دور و نزديك مي كردند و در اين دوران كه از سال 730 تا 830 ه.ق. به طول انجاميد نفوذ طريقت صفوي در ميان عشاير محروم و تهيدست آناتولي ( كه از تركان مهاجر آن ديار بودند ) و شيعيان جزيره و شامات و جبل لبنان بالا گرفت . ولي از زمان كه شيخ جنيد به پيشواي خانقاه رسيد به علت انتشار تشيع غالي در سرزمينهاي ياد شده – به ويژه در آناتولي – و همبستگي افكار صوفيانه با آرمانهاي تشيع ، خانقاه اردبيل به مركز تبليغات شيعي تبديل شد . بروز اختلافات بين حكام سلسله هاي آق قويونلو و قره قويونلو و موقعيت خانقاه در اين كشمكشها سبب گرديد تا طريقت صفوي به جريانات سياسي و نظامي وقت كشانده شود . شيخ جنيد ، كه توسط جهانشاه قره قويونلو از اردبيل تبعيد شده بود ، در ديار بكر مورد حمايت اوزون حسن رقيب جهانشاه قرار گرفت و با كمك او به تجهيز طرفداران خود در ميان قبايل ترك و شيعيان پرداخت . وي در جنگهايي كه به خواست اوزون حسن برپا شده بود ، شركت كرد . اما در سال 860 ه.ق. كه به عنوان جهاد مذهبي به ناحيه شروان رفت ( در جنگ با شروانشاه ) به قتل رسيد . پس از وي حيدر ( فرزندش ) جاي او را گرفت . او نيز مانند پدر از حمايت اوزون حسن برخوردار گرديد و امير آق قريونلو ، دختر خود را به ازدواج او در آورد .



شيخ حيدر ( يا به قول مورخان عصر صفوي ، سلطان حيدر مدفن در مشکین شهر) در اردبيل و مشکین شهر از صوفيان سرسپرده خود نيرويي منظم و مسلح به وجود آورد كه به علت كلاه دوازده ترك و متحدالشكل آنان به تاركي سرخ منتهي مي شد ، به " قزلباش " معروف شدند . اين نيرو بعدها در شكل گيري دولت صفوي نقش عمده اي ايفا كرد .
سلطان حيدر كه بلندپروازيهاي پدر را در جهاد مذهبي با شروانشاه دنبال مي كرد در راس جنگجويان خود به شروان لشگر كشيد . ولي با تمام جلادت و رشادتي كه به خرج داد از قواي متحد شروانشاه و يعقوب بيك آق قويونلو شكست خورد و كشته شد ( 893 ه.ق. ) فرزندانش علي ، ابراهيم و اسماعيل به فرمان يعقوب بيك در قلعه استخر فارس زنداني شدند . اما نزاع بر سر جانشيني يعقوب بين بايسنقر ميرزا ( فرزندش ) با رستم ( نواده اوزون حسن )‌بار ديگر پاي خاندان صفوي را به ميان كشيد . در اين راستا رستم ميرزا براي مقابله با رقيب زورمند خود يعني بايسنقر ميرزا تصميم گرفت پسران حيدر را از زندان آزاد و با نيروي صوفيان رقيب را از ميدان به در كند . با رسيدن فرزندان حيدر به اردبيل ، علي ( فرزند ارشد ) در معيت لشگري كه از صوفيان فراهم كرده بود به مقابله با بايسنقر شتافت و او را در ميان رود كر شكست داد . اما به علت سوء ظن رستم بيك و بيمي كه وي از قدرت روز افزون هواداران سلطان علي داشت علي را ضمن توظئه اي در راه بازگشت به آذربايجان به قتل رسانيد و حكم دستگيري ابراهيم و اسماعيل را صادر كرد . ولي آن دو به كمك مشاوران نزديك خود از معركه گريختند و پس از مدتي اختفا در مشکین شهر و اردبيل به سوي گيلان رفتند و حاكم لاهيجان ( كاركيا ميرزا علي ) كه سادات شيعي آن سامان بود مقدم آنان را گرامي داشت . پس از چند ماه كه از اقامت فرزندان حيدر در لاهيجان گذشت ابراهيم به هواي ديدار وطن عازم مشکین شهر شد. اما اسماعيل تا سال 905 ه.ق. كهآغاز نهضت اوست شش سال در لاهيجان باقي ماند . او در اين مدت تحت نظر و مراقبت كاركيا ميرزا علي با خواندن و نوشتن و تعليم قرآن و فنون سواري و تير اندازي آشنا شد . سرانجام در نيمه محرم سال 905 ه.ق. كه دوازده سال تمام داشت ، با مشورت " اهل اختصاص " به ويژه حسين بيگ الله و ابدال بيگ دده تصميم به خروج از لاهيجان و عزيمت به سوي اردبيل گرفت . در اين جريان هر اندازه ميرزا علي كوشيد از تصميم زود رس او ممانعت كند ، فايده اي نبخشيد . در راه حركت به اردبيل و از اين شهر به ارزنجان ، و هزاران نفر از مريدان و صوفيان نواحي مختلف و عشاير استاد جلو ،‌شاملو ، ذوالقدر ، افشار ، قاجار و ورساق به اردوي اسماعيل پيوستند . او ابتدا تصميم داشت به منظور جهاد به گرجستان عزيمت كند ولي در ارزنجان تصميم او تغيير كرد و آماده جنگ شروان گرديد . انگيزه او از اين اقدام ، انتقام از شروانشاه بود ( زيرا پدر و جدش در جنگ با او به قتل رسيده بودند ) . اسماعيل همراه سپاه خود پس از عبور جسورانه اي از رود كر ( كورا ) و تصرف شماخي ، شروانشاه را در نزديك قلعه گلستان شكست داد و به قتل رسانيد ( 906 ه.ق ) . پس از آن قلعه شهر نو و باكو و گلستان را تسخير كرد و در ناحيه شرور بر قواي الوند بيگ آق قويونلو كه به كمك فرخ يسار پادشاه شروان شتافته بود غلبه كرد و او را مجبور ساخت به سوي عراق بگريزد و خود پس از عبور از نخجوان پيروزمندانه وارد تبريز گرديد ( 907 ه.ق. ) و با فتح تبريز ، دولت صفوي پا به عرصه وجود نهاد .
شاه اسماعيل در نخستنين جمعه پيروزي ، فرمان داد تا خطيب شهر خطبه ائمه اثني عشر ( ع ) را بخواند و جمله هاي " اشهدان عليا" ولي الله " و " حي علي خير العمل " را اذان بگويد . همچنين ، مذهب دوازده امامي به عنوان مذهب رسمي كشور اعلام گردد.
نخستين سالهاي سلطنت شاه اسماعيل صرف از ميان بردن قدرت و نفوذ دولت آق قويونلو و سركوب حكام محلي شد . وي از سال 907 ه.ق. تا فتح خراسان به سال 916 ه.ق. در جنگ همدان سلطان مراد آق قويونلو را ( كه فرمانرواي عراقين و فارس و كرمان بود ) شكست داد و مناطق تحت نفوذ آق قويونلوها را تسخير كرد . همچنين طي جنگهايي با مراد بيگ آق قويونلو رئيس محمد كره ( حاكم ابر قوه ) حسين كياي چلاوي ( حاكم فيروز كوه و سمنان و خوار ) ، ابوالفتح بيگ ( فرمانرواي كرمان ) و ديگر قدرتهاي محلي ، به عمر اين حكومتها پايان داد . در سال 913 ه.ق. ضمن جنگ با علاء الدوله ذوالقدر ، ديار بكر را فتح كرد و در سال 914 ه.ق. حاكميت خود را بر بغداد و عتبات مسلم گردانيد . همچنين خوزستان و هويزه را ( كه در تصرف سادات مشعشعي بود ) به تصرف در آورد و به نفوذ باريك بيگ پرناك در عراق عرب پايان داد . در سال 915 ه.ق. براي جنگ با محمد خان شيباني ( فرمانرواي ازبك ) كه بر خراسان و شرق ايران تا كرمان تسلط يافته بود تصميم به تدارك لشكر گرفت . شيبك خان ازبك يا محمد شيباني پادشاه دولت ومقتدري بود موسوم به " شيبانيان " . اعقاب شيبان ، پسر جوجي خان ، از اواخر قرن هشتم ه.ق. به تدريج بر ماوراء النهر مسلط شدند و محمد خان در سال 900 ه.ق. بر سراسر اين ناحيه تسلط يافت. وي با استفاده از ضعف بازماندگان دولت تيموري ، بر خراسان و نواحي شرقي ايران غلبه كرد . ظهور دولت شيعي صفوي ، دشمني دولت شيباني و دولت عثماني را ( كه هر دو از مذهب تسنن حمايت مي كردند ) برانگيخت و موجب يك رشته مخاصمات و محاربات بين ايران و دولتين مذكور شد و طبعا" نوعي اتحاد و همبستگي بين آن دو در راه مبارزه عليه دولت صفوي برقرار گرديد . اسناد و مدارك مشعر بر مكاتبات فيمابين دولت عثماني و ازبك ، اين اتحاد را اثبات مي كند . تجاوزات ازبكان در خراسان و شرق ايران و ارسال نامه هاي تهديد آميز محمد شيباني به پادشاه صفوي شاه اسماعيل را به تدارك جنگ خراسان مصمم ساخت . وي پس از فراخواندن سپاهيان از مناطق مختلف كشور رهسپار خراسان شد و در شعبان سال 916 ه.ق. در نزديكي شهر مرو شكست سختي به ازبكان وارد ساخت و محمد خان شيباني در اثناي اين جنگ به قتل رسيد. شكست ازبكان را تسخير تمامي شهرهاي خراسان و ماوراءالنهر را بر روي شاه اسماعيل گشود و مرزهاي شرقي دولت صفوي ، ازيك سو تا بلخ و از سوي ديگر ، تا آمو دريا گسترده شد . اگر چه شاه اسماعيل علاقه چنداني به امر اداره ماوراءالنهر از خود نشان نداد و تنها به علت تجاوزات امراي ازبك ناگزير به لشكر كشيهاي مجدد به آن ناحيه گرديد ، ولي با منصوب كردن حكامي در شهرهاي مختلف ، عملا" حاكميت دولت صفوي را در حوضه جنوبي رود جيحون تثبيت كرد .
شكست ازبكان عكس العمل شديد كارگزاران دولت عثماني را برانگيخت و سياست آميخته با مماشات و تساهل سلطان با يزيد در برابر شاه اسماعيل با مخالفت شديد سران يني چري و علماي اهل تسنن عثماني روبه رو شد. مخالفان كه سلطان را سد راه مبارزه با دولت صفوي مي دانستند به دور سليم ( فرزند او ) گرد آمدند و ضمن توطئه اي كه به مرگ با يزيد انجاميد اين مانع را از سرراه برداشتند .
سلطان سليم پس از فوت پدر ، به قصد جنگ با شاه اسماعيل و براندازي دولت نوپاي صفوي سپاه بزرگي از يني چريها و ممالك دست نشانده فراهم ساخت و پس از قتل عام شيعيان و طرفداران شاه اسماعيل در آناتولي در محرم سال 920 ه.ق. به سوي ايران حركت كرد. وي در ماه رجب همين سال در دشت چالدران ( نزديك خوي مستقر شدو در شرايطي كه سپاهيان عثماني از لحاظ كثرت عدد و مجهز بودند به اسلحه گرم از امتياز بزرگي برخوردار بودند جنگ آغاز گرديد. با تمام رشادت و جلادتي كه شاه اسماعيل و امراي قزلباش نشان دادند جنگ با پيروزي سلطان سليم خاتمه يافت و شهر تبريز سقوط كرد . اما سلطان عثمان تنها چند روزي توانست در آذربايجان بماند . بيم از عدم امنيت و تداركات ، دوري از مركز حكومت و مهمتر از همه طغيان يني چريها ( به علت عدم رضايت از جنگ و كشتار مسلمانان ) وي را مجبور به عقب نشيني كرد .
اگر چه جنگ چالدران ضربه سنگيني به دولت صفوي وارد كرد ولي موجب از بين رفتن آن نشد. بعد از واقعه چالدران شاه اسماعيل تا پايان عمر دست به كار مهمي نزد و بيشتر اوقات خود را به آسودگي و فراغت گذراند و جز اعزام لشكرياني به ماوراءالنهر و گرجستان ( براي فرونشاندن پاره اي طغيانها ) حركت مهمي انجام نداد . سرانجام در 15 رجب سال 930 ه.ق. شاه اسماعيل پس از بازگشت از ييلاق شكي به آذربايجان در ناحيه سراب در 38 سالكي چشم از جهان فروبست در حالي كه دولتي با ثبات بنيان نهاده بود كه طي دو قرن ادامه يافت و از نظر تشكيلات و نظامات از مهمترين دولتهاي بعد از اسلام در ايران شمرده مي شود .
تهماسب ، بزرگترين فرزند شاه اسماعيل كه در سال 919 ه.ق. به دنيا آمده بود . در يك سالكي به دستور پدرش به هرات انتقال يافت . به دليل اهميتي كه خراسان داشت حكومت اين سرزمين تا رود آمويه ( جيحون ) اصطلاحا" به او تعلق گرفت و ديوسلطان روملو ( حاكم بلخ ) به للگي او انتخاب شد . تهماسب هنگام مرگ پدر ده سال و شش ماه داشت كه به سلطنت رسيد . وي از سال 930 ه.ق. تا 984 ه.ق. مدت 54 سال سلطنت كرد كه بيشترين ايام سلطنت در دوران صفوي محسوب مي شود . او شجاعت و صلابت پدررا نداشت ولي از نظر كشور داري و تنظيمات زمان حكمراني او را بايد يكي از مهمترين ادوار صفويه شمرد. شاه اسماعيل در عمر كوتاه خود كه بيشتر در جنگهاي داخلي و خارجي گذشت ، موفق نشد دولت نوبنياد صفوي را بر اساس تشكيلات اداري و نظامات مذهبي استوار كند ولي اين كار در دوران سلطنت طولاني تهماسب جامه عمل پوشيد. نيمه اول سلطنت او بيشتر در رفع نفاق و چند دستگي سران قزلباش و اداره جنگ در سر حدات شرقي و غربي مملكت گذشت . دشمنان سر سخت دولت صفوي يعني ازبكان و عثمانيان از همان آغاز زمامداري تهماسب حملات خود را به ايران آغاز كردند . عبيدالله خان ازبك و امراي ديگر او به طور مداوم خراسان را مورد تاخت و تاز و نهب و كشتار قرار مي دادند . سرانجام در جنگ بزرگ " جام " در سال 935 ه.ق. با شكستي كه تهماسب به عبيدالله وارد كرد ، براي مدتي خراسان از حملات ازبكان در امان ماند در جبهه غرب شاه تهماسب با دشمن بزرگي همچون سلطان سليمان قانوني مواجه بود . سلطان عثماني وارث سرزمينهاي وسيعي بود كه پدرش در اروپا و آسياي غربي و شمال آفريقا به دست آورده بود . البته خود او هم مرتبا" بر دامنه اين ب متصرفات مي افزود . ضعف و پراكندگي سللطين اروپا به او فرصت داد تا سپاهيان عثماني را به پشت دروازه هاي وين برساند و بروز اختلاف در بين سران قزلباش در ايران نيز ، امكان حمله به سر حدات غربي صفويه را براي او فراهم آورد .
فرار اولامه سلطان تكلو از سران معتبر قزلباش به عثماني و پناهنده شدن القاص ميرزا برادرشاه تهماسب به سلطان سليمان و تحريكاتي كه در استانبول عليه ايران انجام دادندآتش جنگ ميان دولت صفوي و حكومت عثماني را دامن زد . سپاهيان عثماني چندين بار به مناطق غربي متصرفات صفوي و آذربايجان حمله كردند . شاه تهماسب نيز هر بار با از ميان بردن تداركات و ويران ساختن آباديها و امكانات زندگي و حملات ايذايي پيشرفت آنان را مانع مي گرديد . به نحوي كه لشكر كشيها به نتايجي كه منظور نظر سلطان عثماني بود منجر نشد. حتي در بعضي از جبهه ها مانند قفقاز متحمل شكست شدند . اسماعيل ميرزا ، فرزند شاه تهماسب در سال 958 ه.ق. با فتح ارزته الروم و كردستان و ارمنستان مناطقي را كه به اطاعت سلطان عثماني در آمده بود مطيع كرد .
شاه تهماسب به علت نزديكي تبريز به مرزهاي عثماني و آسيب پذيري اين شهر و دوري تبريز از خراسان كه همواره مورد هجوم ازبكان قرار مي گرفت در سال 965 ه.ق. پايتخت خود را به قزوين منتقل كرد . از اين تاريخ تا سال 1006 ه.ق. ( كه شه عباس اول اصفهان را مورد توجه قرار داد ) شهر قزوين پايتخت صفويه بود . از وقايع عمده دوران شاه تهماسب پناهندگي همايون ( پادشاه هند ) و با يزيد ( شاهزاده عثماني ) بود كه هر دو رويداد تاثير زيادي در رابط ايران و هند و عثماني داشت . در سال 950 ه.ق. همايون پادشاه هند به علت اختلافاتي كه بين او و شيرخان افغاني رخ داده بود بر اثر نفاق برادرانش ناگزير هند را ترك كرد و با كسان نزديك خود به شاه تهماسب پناهنده شد . شاه تهماسب مقدم مهمان خود را گرامي داشت و فرمان داد او را با اعزاز و احترام تا پايتخت همراهي كنند . همايون بعد از مدتي اقامت در ايران با نيرويي كه پادشاه صفوي در اختيار او گذاشت به هند بازگشت و سلطنت از دست رفته خود را به دست آورد . اين واقعه چنان تاثير خوبي در روابط دوستان ايران وهند باقي گذاشت كه تا انقراض صفويان ( به استثناي مواردي چند كه اختلافاتي بين طرفين در مسائل مرزي به ويژه قندهار پيش آمد ) ادامه يافت .
در سال 967 ه.ق. با يزيد به علت پاره اي اختلافات كه با پدرش ( سلطان سليمان ) و برادرش ( سليم ) پيدا كرده بود با ده هزار سرباز مسلح از آناتولي وارد ايران شد و از شاه تهماسب تقاضاي پناهندگي كرد . ساه تهماسب نهايت اعزاز و احترام را در حق مهمان خود به عمل آورد و دستور داد او و نزديكانش را در كاخ مناسبي جاه دهند . سلطان عثمان كه از آمدن يزيد به ايران اطلاع يافت با ارسال نامه هاي مكرر كه گاه جنبه تحبيب و گاه تهديد داشت استرداد با يزيد را از شاه تهماسب تقاضا كرد . وساطتها و تقاضاهاي شاه نيز براي عفو شاهزاده عثماني به هيچ وجه موثر واقع نشد. سرانجام سلطان صفوي براي جلوگيري از تهاجم عثماني و شعله ور شدن جنگهايي كه به موجب صلح آماسيه متوقف شده بود . با يزيد و فرزندان او را تسليم ماموران عثماني كرد . متعاقب آن در سال 969 ه.ق. صلحي بين طرفين منعقد گرديد و جنگهاي غرب كشور براي مدتي نسبتا" طولاني خاموش شد .
شاه تهماسب در پنجاه و چهارمين سال سلطنت خود در پانزدهم ماه صفر سال 984 ه.ق در قزوين وفات كرد و پس از چندي جسد او را در مشهد مقدس دفن كردند . شاه تهماسب به ظاهر مردي ديندار و پايبند تكاليف و فرائض ديني بود . اگر چه مذهب شيعه در زمان پدرش مذهب رسمي كشور شد ولي استقرار و گسترش آن در دوره هاي شاه تهماسب انجام گرفت . در اين دوره با آمدن علماي شيعه از لبنان و عراق و بحرين تشكيلات مذهبي بر مبناي منظمي قرار گرفت . دوران صلح و آرامش طولاني بين ايران و عثماني به شاه تهماسب فرصت داد تا سازمان اداري و نظامي و اقتصادي دولت صفوي را بر پايه مستحكمي بنا كند . در واقع ، استقرار حاكميت اين دولت در دوره او انجام پذيرفت .
بعد از مرگ شاه تهماسب پسر دومش ( اسماعيل ميرزا ) كه به دستور پدر در قلعه قهقهه واقع در مشکین شهر زنداني بود با حمايت اكثر اميران قزلباش به پادشاهي رسيد . وي يك سال و نيم سلطنت كرد اما در همين مدت كوتا به جنايات دهشت انگيزي دست زد . او اغلب رجال مملكتي را كه پس از مرگ پدرش از سلطنت حيدر ميرزا ( برادر كهترش ) حمايت كرده بودند از ميان برداشت و به اين نيز اكتفا نكرد و براي اينكه خيال خود را از رقباي سلطنت آسوده سازد دستور قتل همه شاهزادگان صفوي را صادر كرد و تنها كساني كه در اين جريان از چنگ او رهايي يافتند برادر بزرگش ( محمد ميرزا ) و پسران وي حمزه ميرزا و عباس ميرزا بودند كه اگر دوران پادشاهي او ادامه مي يافت ، آنان را نيز نابود مي كرد . اسماعيل دوم در بحبوحه قتل شاهزادگان صوفيان قزوين را هم كه سر سپردگان پدرش بودند سركوب كرد . همچنين ، در اوايل سلطنت به طرفداري از تسنن علماي طراز اول تشيع را از خود دور ساخت .
مرگ او در سيزده رمضان سال 985 ه.ق. روي داد . لازم به ذكر است كه در دوران فرمانروايي كوتاه او حادثه اي در مرزهاي مملكت اتفاق نيفتاد . بعد از فوت شاه اسماعيل دوم دولتمردان صفوي و امراي قزلباش براي سلطنت محمد ميرزا ( پسر بزرگ شاه تهماسب ) با يكديگر همداستان شدند . او به خدابنده معروف شد از سال 985 تا 996 ه.ق. پادشاهي كرد . از آنجا كه وي با صره اي ضعيف و طبعي ملايم داشت قادر به اداره امور نبود و زمان كارها بيشتر در دست زوجه اش " فخر النساء بيگم مهد عليا " قرار گرفت .مهد عليا زني مقتدربود كه در برابر امراي قزلباش كه مي خواستند از ضعف پادشاه استفاده كنند و اعمال قدرت نمايند ايستادگي مي كرد . همين امر مخالفت تعدادي از سرداران را كه در پايتخت صفوي مستقر بودند برانگيخت تا جايي كه توطئه اي بر ضد او ترتيب دادند و وي را به قتل رساندند. پس از آن آتش اختلاف خانوادگي بالا گرفت و هر اميري در گوشه اي از مملكت بساط خود سري گسترد . امراي خراسان كه در راس آنان مرشد قلي خان استاد جلو و عليقلي خان شاملو بودند عباس ميرزا را از سلطنت برداشتند و در ايالات ديگر نيز كه در تيول سركردگان نظامي بود نشاني از اقتدار دولت مركزي نماند . در اين ميان دولت عثماني كه از اين اختلافات داخلي آگاه بود از فرصت استفاده كرد و مرزهاي صفوي را در غرب و شمال غرب مورد حمله قرار داد و اراضي وسيعي را تصرف و شهر تبريز ( مهمترين شهر آذربايجان ) را اشغال كرد . ازبكان نيز مقارن همين احوال شهرهاي خراسان را در معرض تاخت و تاز قرار دادند . حمزه ميرزا وليعهد سلطان محمد كه بارها در برابر سپاهيان عثماني به عمليات متهورانه اي دست زده بود در شرايطي كه ميتوانست بر مشكلات داخلي و خارجي غلبه كند به دست چند تن از اميران مورد اعتماد خويش كشته شد. از آن پس بردامنه خودسريها افزوده شد و خلئي در دستگاه حاكميت به وجود آمد . مرشد قلي خان استاد جلو از اين فرصت استفاده كرد و پس از كنار گذاشتن رقيب خود ( عليقلي خان استاد جلو ) و به دست گرفتن اختيار عباس ميرزا ناگهان به همراه شاهزاده به قزوين تاخت و پايتخت را متصرف شد و عباس ميرزا را به نام " شاه عباس " بر اريكه قدرت نشاند 0 14 ذيقعده سال 996 ه.ق. ) و به اين ترتيب سلطنت سلطان محمد عملا" پايان يافت .



دوران پادشاهي شاه عباس اول ( 1038 – 996 ه.ق. ) فصل تازهاي در تاريخ دولت صفوي گشود . او را بايد پادشاهيزيرك و سياستمدار و قدرت طلب خواند . او كه از نزديك و دور جريان حوادث را دنبال مي كرد به فراست دريافته بود كه عامل اصلي آشفتگيها قدرت طلبي امراي قزلباش است . پس قبل از هر كار بر آن شد تا به اعمال اين اميران پايان بخشد . نخست با كمك مرشد قلي خان كه در راس امور نظامي و اداري قرار گرفته بود سران گردنكش قزلباش را از ميان برداشت . سپس او را نيز به قتل رساند و با انتصاب سركردگان و حكام ولايتها و ايالتها از درجات پايين تر كه به صورت كامل از خود او اطاعت داشتند سلطنت مطلقه اي را برقرار نمود . وي براي مقابله با ازبكان و عثمانيان و عقب راندن آنان نخست با دولت عثماني مصالحه كرد. آن گاه را براي جنگ با ازبكان به خراسان برد و تا سال 1007 ه.ق. نواحي مختلف اين ايالت را تصرف آنان خارج كرد . سپس در تجديد نظر در سازمان سپاه و انحلال قزلباش سپاه قوللر و شاهسون را پديد آورد و همكاري متخصصاني كه برادران شرلي از انگلستان به ايران آورده بودند ارتش را به سلاح گرم مجهز كرد. وي از سال 1011 ه.ق. به بعد با يك رشته عمليات تهاجمي كه تا سال 1034 ه.ق. به طول انجاميد مناطقي از قفقاز و آناتولي و عراق و عرب را از تصرف عثمانيها خارج كرد و مرزهاي مملكت را به حدود دوران شاه اسماعيل بازگرداند . همچنين با مقابله سياسي و نظامي با پرتغاليان در خليج فارس قدرت دولت صفوي را بر جزاير و بنادر خليج فارس برقرار نمود .
با استقرار مجدد امنيت و ثبات در داخل كشور و علاقه شاه عباس به تقويت بنيه نظامي و اقتصادي كشور فصل تازه اي در مناسبات ايران با كشورهاي اروپايي گشوده شد و يكي از نتايج آن رشد بازرگاني داخلي و خارجي به ويژه در زمينه توليد و فروش ابريشم وجلب منافع مالي فراوان بود . تمايل او به عمران و آباداني موجبات رشد معماري و برپايي بناهاي عام المنفعه ،‌راهها ،‌كاروانسراها ،‌پلها ، مساجد ، مدارس و نيز تعالي بخشهاي مختلف هنري را فراهم نمود كه شاخصترين پديده در عصر صفوي و حتي در تاريخ ايران محسوب مي شود .



اين پادشاه در حالي كه جانشين لايقي از خود باقي نگذاشته بود در 24 جمادي الاول سال 1038 ه.ق. ( پس از چهل دو سال پادشاهي ) وفات يافت . دولتمردان صفوي ، نواده او ( سام ميرزا )‌ را از حرمسراي سلطنتي بيرون آوردند و با نام شاه صفي به سلطنت نشاندند ( 14 جمادي الثاني 1038 ه.ق.).
شاه صفي كه دوران كودكي خود را در حرمسرا و بيگانه با مسائل سياسي و نظامي گذرانده بود لياقت آن را نداشت كه مملكت پهناوري را كه جدش براي او باقي گذاشته بود اداره كند . در اوايل سلطنت تحت نفوذ و تاثير بانوان حرم و رجال فرصت طلب امام قلي خان ( فاتح جزير هرمز ) و فرزندان او را به سبب سوء ظني بي مورد به قتل رسانيد . همچنين زينل خان شاملو ( سپهسالار)‌ را در زمان جنگ با عثماني از ميان برداشت . سلطان (مراد چهارم ) عثماني با استفاده از ضعف و ناتواني و بي لياقتي جانشين شاه عباس پيمان صلحي را كه بين ايران و عثماني انعقاد يافته بود زيرپا گذاشت و به منظور باز پس گيري مناطقي كه در زمان شاه عباس از دست رفته بود به مرزهاي ايران حمله كرد . وي در سه جنگ كه بين سالهاي 1038 تا 1048 ه.ق. رخ داد شهر بغداد را كه مهمترين مركز سوق الجيشي ايران براي حفظ عراق و عرب بود به تصرف خود درآورد. سپس معاهده صلح زهاب ( 1049 ه.ق. / 1639 م. ) برقرار گرديد و به موجب آن بغداد و عراق عرب به صورت رسمي جزء متصرفات عثماني شد و خط مرزي دو مملكت به نواحي مندلي و شهر زور و مريوان منتهي گرديد .
همچنين به علت بروز آشفتگيهايي در شرق قندهار به دست گوركانيان هند افتاد . ( 1049 ه.ق. ) شاه صفي در 12 صفر سال 1052 ه.ق. فوت كرد و در همين سال فرزندش عباس ميرزا ملقب به " شاه عباس ثاني " به سلطنت رسيد . در زمان سلطنت شاه عباس دوم ( 1076 تا 1052 ه.ق. ) به علت رعايت قرارداد صلح زهاب بين دولتين ايران و عثماني جنگي رخ نداد لكن در ناحيه قندهار كه مرز ايران و دولت بابري هند شمرده مي شد جنگي بين دو دولت ايران و هند روي داد كه به شكست سپاه هند و تصرف قندهار منجر گرديد .
روابط ايران و دولت بابري هند از بدو تاسيس دولت صفوي همواره حسنه بود . بين ظهير الدين بابر و شاه اسماعيل ( به علت همكاريهايي كه در جنگ با ازبكان و ديگر مخالفان داشتند ) دوستي و الفتي متقابل برقرار بود . همايون پادشاه مخلوع هند با كمك شاه تهماسب سلطنت از دست رفته خود را باز يافت . مناسبات اكبر شاه با شاه عباس اول با تفاهم و مدارا توام بود . تسامح مذهبي دولت گوركاني هند همراه با رونق بازار تجارت هندوستان سبب شد تا پيروان مذاهب گوناگون از جمله هزاران شيعه و سني ايراني ( كه غالبا" صاحبان حرفه و بازرگانان و ارباب فضل و هنر بودند )‌به هند كشانده شوند. البته اين امر خود موجب رواج آداب و سنن و فرهنگ ايران در هند شد . در زمان شاه جهان به علت توسعه طلبي اين پادشاه و ضعف سرحدداران ايران و اختلال در دولت مركزي شهر قندهار كه از نظر موقعيت نظامي حائر اهميت بود به تصرف دولت هند در آمد . همين مساله شاه عباس دوم را بر آن داشت تا براي باز پس گيري اين شهر لشكر كشي كند . در نتيجه اين لشكر كشي شهر قندهار در سال 1059 ه.ق. بار ديگر به تصرف ايران درآمد . شاه عباس تلاش سران شورشي گرجستان را كه به تحريك تهمورث خان و پشتيباني روسيه انجام گرفته بود خنثي كرد و مانع تجريه و وابستگي آن به روسيه گرديد.
دوران شاه عباس ثاني ( همانند دوران شاه عباس اول ) دوران رونق اقتصادي ،‌عمران و آباداني ، اعتلاي فرهنگي و دوران ظهور رجال دين و دانش بود .
اين پادشاه در 23 ربيع الاول سال 1077 ه.ق. وفات يافت و پسرش صفي ميرزا با نام " شاه سليمان " به سلطنت رسيد .
شاه سليمان ( 1106 – 1077 ه.ق. ) پادشاهي نالايق و بي اراده و آلت دست خواجگان و رجال متنفذ دولتي بود . نخستين نشانه هاي انحطاط و سقوط صفوي از زمان او ظاهر شد . اگر حادثه مهمي در مرزها رخ نداد در درجه اول به سبب آن بود كه هنوز آوازه قدرت ايران عصر شاه عباس اول طنين انداز بود و در ثاني در كشورهاي مجاور ايران دولتهاي نيرومندي مانند گذشته وجود نداشت تا تهديدي جدي به شمار روند . اين آرامش نسبي در روزگار شاه سليمان با توسعه مناسبات خارجي و روابط بازرگاني به ويژه در زمينه ابريشم همراه بوده است . در اين زمان كه بايد آن را عصر توسعه قدرتهاي بزرگ اروپا ناميد توجه اين دولتها به بازرگاني با مشرق زمين افزايش يافت و ايران خود يكي از كانونهاي مهم اين بازرگاني بود . از ويژگيهاي ديگر اين دوران ، ورود بازرگانان و سياحتگران و ميسيونرهاي خارجي است كه با انگيزه اقتصادي ، بهترين توصيفها را در زمينه اجتماعي ايران ارائه داده اند . شاردن ، تاورنيه ، كمپفر ، سانسون ، كروسينسكي و مبلغان مسيحي را بايد از اين نمونه ها به شمار آورد .
آخرين سلطان كشور يكپارچه صفوي ( قبل از سقوط نهايي آن به دست نادر شاه افشار ) سلطان حسين بو.د كه بعد از شاه سليمان از سال 1106 تا سال 1135 ه.ق. سلطنت كرد . عوامل پنهان و آشكاري كه از قبل زمينه انحطاط و انقراض دولت صفوي را فراهم ساخته بود در دوران پادشاهي اين شخصيت ضعيف النفس و با حسن نيت رخ نمود. افزايش مالياتها ، تعدي حكام خود كامه و تازه به دوران رسيده و فشار زياد به اقليتهاي مذهبي نفوذ عناصر غير مسئول و خواجگان حرم در دستگاه دولتي طرد شخصيتهاي كاردان از دستگاه اداري و نظامي و بي ارادگي شاه در برخورد با حوادث مقدمات فروپاشي نظام دولت صفوي را فراهم ساخت . شورش طايفه غلزايي ساكن قندهار در سال 1113 ه.ق. كه از جانب دولت هند دامن زده مي شد و شورش ابداليان هرات در سال 1118 ه.ق. خود مقدمه اي بود بر سقوط دولتي كه شاه و اطرافيان او طي 17 سال نتوانسته بودند با تدبير و يا قدرت از آن جلوگيري كنند .

چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

شاه اسماعيل فرزند مشکين شهر
چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

شاه اسماعيل فرزند مشکين شهر
چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

قلعه قهقهه مشکين شهر :

قلعه قهقهه مشکين شهر :

اين قلعه در 3 كيلومتري غرب روستاي كئچوبه از توابع دهستان يافت بخش ارشق شهرستان مشكين شهر در استان اردبيل واقع است. تپه اي كه قلعه بر بالاي آن احداث گرديده نزديك به1000 متر از سطح زمينهاي اطراف ارتفاع دارد و از پاي تپه سنگي كه قلعه روي آن واقع شده تا ورودي آن كه در شمال قلعه به صورت طاق قوسدار هلالي آجري نمايان است قرار دارد. هنگامي كه وارد قلعه مي شويم با محوطه اي وسيع و با شيبي ملايم روبرو هستيم. درشرقي ترين نقطه ، روزنه اي مثلثي شكل كه درون تخته سنگهاي بزرگي قرار دارد وسقف دوسويي آن ريخته مشرف بر دره اي عميق جلب نظر مي كند از اين نقطه كه گويا تواماً به مدد عوارض طبيعي و دست بشري به وجود آمده براي ديده باني جبهه شرقي قلعه استفاده مي شده است. براي حصاركشي دور قلعه و از بين بردن پستي و بلندي و تراز از آجر استفاده شده و روي آن سنگ تراشيده كار شده است. هرحصاري يك دروازه دارد وحصار اصلي داراي چهار برج و دروازه آن داراي دو برج 5 ضلعي است بعد از دروازه يك راهرو به ارتفاع 3 متر باطاق تونلي ديده مي شود.
اين قلعه داراي 11 استخر (حوض آب) است كه دربدنه كوه كنده شده است و در قله كوه اطاق هايي با پايه هاي قطور آجري وسنگي ساخته شده كه احتمال مي رود مخصوص فرمانده قلعه بوده براساس شواهد تاريخي ومعماري كه در بدنه صخره وكوه ايجاد گرديده از آن به عنوان زندان بهره مي بردند درخصوص تاريخچه باستان شناسي آن بايد گفت بر اساس شواهد سطحي الارضي وآثار سفالهاي جمع آوري شده از سطوح تپه تاريخ آن به قبل از اسلام مي رسد ولي درخشانترين آثار موجود اين قلعه مربوط به عصر پرشكوه صفوي مي باشد

غلامرضا نورمحمد نصرآبادی

چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

بناهاي فرهنگي تاريخی شهرستان مشکین شهر

بناهاي فرهنگي تاريخی شهرستان مشکین شهر

پل قديمي دوجاق 3 165 آرامگاه شيخ حيدر 1
پل قديمي دوجاق 4 166 امامزاده سيد سليمان
پل قديمي دوجاق 5 167 قلعه كهنه 2
پل قديمي دوجاق 6 168 دوي قلعه سي/قلعه ديو 3
قبور تاريخي ارباب كندي 169 قبرستان آب معرفي شامل
داش قلعه لنج آباد 170 تپه و قبرستان آق بلاغ
قلعه داشكن 171 مقبره اجاق
قبرستان اسلامي داشكن 172 تپه و گورستان اجاق و تاريخي
امامزاده بابيان 173 تپه و گورستان اجاق و قبور اسلامي
قبرستان اسلامي بابيان 174 قلعه احمد آباد
قبور گبري كوئيج 175 گورستان ارپاچوخوري
امامزاده سيد جعفر انار 176 قبور اسلامي ارجق
قبرستان انار 177 قلعه ارشق
دروازه درخت كهنه چنار انار 178 قبرستان اسلامي
قبرهاي درون باغمار انار 179 قبرستان اسلامي
قلعه لمبو 180 قبرستان اسلامي
قبور گبري لمبو 181 قبر اسلامي و اجاق
قلعه داشي چپقان 182 قبرستان اسلامي و امامزاده
امامزاده چپقان 183 قبرستان اسلامي و پير
قبرستان چپقان 184 قبرستان اسلامي و تاريخي
قبور گبري باقر داش چپقان 185 قلعه الوچ
قبور گبري شيخ لو 186 قبرستان انار
قبرستان ارجق 187 تپه و قبر انزان
قبرهاي استخرآب ارجق 188 قبر باستاني
قبور گبري ارجق 189 قلعه و تپه باستاني
مقبره سيد سليمان فخرآباد 190 قلعه و قبر باستاني
قبور گبري فخرآباد 191 تپه و قبر باستاني
قبرستان يوسف تپه سي مير عليلو 192 قلعه و قبر بالاخان و اردوگان
قبور گبري قشلاق محمد قلي 193 قلعه بربر 1
قبور گبري سلطان تپه عكليران 194 كاروانسراي بقايا 2
قبور گبري عكليران 195 قلعه بوبيني 3
داش قلعه نور علي خان ديبگلو 196 قلعه بويني
قبور گبري ييلاق ديبگلو 197 قبر پيرو
قلعه صلوات 198 قبرستان پيلقكت هوشنگ ميراني
قبرستان مسجد صلوات 199 قلعه و قبر تاريخي
قبرستان بارسي 200 قبر تاريخي
قلعه بارسي 201 قبر تاريخي
قبور گبري باريس 202 قلعه و قبرستان تاريخي
قيزلي قلعه پاشالو 203 قبر و تپه تاريخي
قبور گبري پاشالو 204 قبرستان تاريخي
قبور گبري خرابه حاجي لو 205 قلعه و قبور تاريخي
قبور گبري آغلاق 206 گورستان تاريخي
پل قره سو آغلاق 207 قبرستان تاريخي
قبور تاريخي عربلو 208 قبرستان تاريخي
قبرهاي نماي مسجد گنده 209 قبرستان جبارلو
قبور گبري كنده 210 قبرستان اسلامي جلاير
قلعه گبري سيد جعفرلو 211 قبرستان جنت سرا
قبور گبري سيد جعفر 212 قلعه جوق
قلعه جوق قورت تپه ارشق 213 قبر چمن 49
قلعه داشي قورت تپه 214 حمام ميري 50
قبرستان اجاق قورت تپه 215 قلعه خرده قشلاق 51
بقاياي پل تاريخي دره رود قره آغاج چرچرلو 216 گورستان خليفه قبري 52
قلعه تكلان پشت قره آغاج 217 قلعه داش 53
قبور گبري پشت قره آغاج 218 قلعه داش 54
قبور گبري نور كندي 219 قلعه و قبور تاريخي داش قلعه 55
قبور گبري شيران 220 قلعه و قبرستان داش قلعه و اجاق 56
قلعه گلن گپورسن 221 قلعه درمان تپه سي 57
قبور گبري گروگلن و گورسن 222 قلعه زاخور 58
قبور گبري قشلاقي 223 تپه و گورستان ساچلو 59
قبرستان خرمن يري شيخيلار 224 قبرستان ساربانلار 60
قلعه سولاخو 225 مقبره سيد جعفر 61
قبور گبري سولاخو 226 مقبره سيد دانيال 62
قبرستان علمدار 227 مقبره سيد عمارالدين 63
قبور گبري قشلاق دين پرور در كنچوبه 228 مقبره سيد ابراهيم 64
قلعه طاقچه لار 229 قبرستان شهريري و اسلامي 65
قلعه يري ميزان 230 مقبره شيخ بها الدين 66
قبور گبري قره گل 231 بقعه شيخ حيدر 67
قبرهاي ديوار مسجد سارخانلو 232 قبرستان شيخ محمدلو 68
قبور گبري قره درويش 233 تپه و قبرستان شيخ 69
آب انبار بوزخانه 234 كاروانسراي صفوي 70
قبور مسجد جنت سرا 235 عزيز قلعه سي 71
قبرستان صاحب ديوان 236 قبرستان فخرآباد 72
قبور گبري قيزيل دوزوز هره داغي اجاق دره سي 237 قبرستان قادرلو 73
قبور گبري مرجر دره سي ساطي عليا 238 قبرستان 74
قلعه بالا خانه ساطي سفلي 239 قبرستان 75
كاروانسراي رض 240 قبور اسلامي 76
قبور تاريخي گوترگه رض 241 قبور تاريخي 77
گور قلعه سي هفت چشمه 242 قبور تاريخي 78
قبور تاريخي مستعالي يواگري 243 قبور تاريخي اطراف آت گلي 79
قبور تاريخي حماملو 244 قبور تاريخي ييلاقات اطراف طاووس 80
قبور تاريخي ترحم قشلاقي 245 قبور تاريخي ييلاقات قيزيل يره 81
قبور تاريخي قدام خلر 246 قبرستان اسلامي قره قيه 82
قبور گبري لاهرود 247 قبور باستاني قره قيه 83
امامزاده سيد ابراهيم لاهرود 248 قبرستان قل چپقلو 84
قبرستان امامزاده سيد ابراهيم لاهرود 249 قلعه 85
قبور گبري كوپ چخان ينگجه 250 قلعه 86
قبور گبري ييلاق سونا بيگله 251 قبرستان قليچ لو 87
قبور گبري ييلاقات گوي چوخور 252 قبرستان قورشاقلوداغ 88
قبور گبري ييلاقات پيجيك 253 قلعه قهقهه 89
قبرستان سابانلار 254 قلعه قيزلي 90
قبور گبري قلچقلو 255 قبرستان كاروانسرا 91
قبور گبري وراغول 256 قبور باستاني كلي 92
قبور گبري آقا برون شيخ محمدلر 257 كنوز قلعه(قلعه دختر) 93
قبور گبري دوه چي 258 قلعه كوچك و بزرگ 94
قبور گبري حبش 259 قبر كول انباري 95
قبور گبري خانباز 260 قبرستان كول تپه 96
قبور گبري ارغوزلار مير كندي 261 قبرستان كويچ 97
قبور دوزلاخ عباسعلي كلهور 262 قلعه و قبر كهريز و باستاني 98
قبور گبري چولپاچار عاليشان سونه 263 قلعه كهنه 99
قبور گبري و محراب داشي هوشنگ ميداني 264 قلعه كهنه 100
قبور گبري ييلاقات قيرنل بره 265 قلعه گئور
قبور گبري خان بلاغي چنبلو 266 قلعه لمبر 102
قلعه ميرزا حسن كندي 267 قلعه و تپه مازانا 103
قبور گبري قوشا بلاغ ميرزا حسن كندي 268 حمام ماحدالدوله(عدل) 104
قبور گبري سروي ديرچي خرابه 269 قبور محمد ارباب كندي 105
قبرستان التي 270 قبور تاريخي مزه داغي 106
امامزاده التي 271 قبور مسجد لو 107
قبور گبري مزرعه خلف 272 قبرستان مغانلو - اجاق و امام باغي 108
قبور الي چال داغي 273 گورستان مكتب ارشاقلاوي 109
قبور تاريخي اوچان شيمر 274 قبرستان منبع و اسلامي 110
قلعه يري خرابه زرگر گلي بلاغي 275 امامزاده مير عليلو 111
قاطر قلعه زرگر 276 قلعه مير جعفرلو 112
قبور گلي بلاغ زرگر 277 قلعه و قبر مير قلعه سي و تاريخي 113
قبور گبري قاري مزرعه سي 278 قلعه ميزان 114
قبور ييلاقات كاووس گلي 279 قلعه وراغول 115
قبور گبري ييلاقات شابيل 280 قلعه وشهديري 116
قبور گبري ييلاقات توتورلوئي شيروان دره سي 281 قلعه هوقايلو 117
قبور گبري ساطي سفلي 282 قلعه يلانچي باليخ و قيز 118
قلعه وركهلي 283 قبر ييلاقات بالوقيه و چاي يوردي 119
قبور گبري برون ده 284 آغچه قلعه 120
قبور گبري يازداغهاي برون داشي قاپو 285 قلعه ديو 121
قبور گبري ييلاقات چاي گوزي 286 قلعه كهنه 122
قبور گبري اسكو قشلاقي شيران 287 قلعه حسن بيگ 123
قبور گبري چخماق يل سوني لاله كهريزي 288 مقبره سيد جعفر 124
قبور گبري مغان بر تپه سي پرشيان 289 قبرستان طاووس گلي 125
قبور گبري خورشيد آباد 290 قلعه قره تپه 126
قبور گبري كوه كنار 291 قبور تاريخي ارامي يوپير آقچه لو 127
قبور گبري حيدر آباد 292 قلعه داشي وراغون 128
قبرستان قادرلو 293 قلعه موئيل 129
قبور گبري كالامپا 294 قبور گبري موئيل 130
قبور گبري ييلاقات مسجدلو 295 مير قلعه سي 131
قبور گبري تازه كند چاي يورري 296 قبور تاريخي بادلوجه 132
قبور ييلاقات قره داغ 297 قلعه يري قارلار بادلوجه 133
قبور گبري شوركل 298 قبرستان اسلامي مقانلو دستگيرد 134
قبور گبري بالارقيه 299 قبور اسلامي بارزيل 135
قبور گبري لحاق 300 قبرستان امام و اجاق باغي بيجق 136
قبور گبري چخماق و كپر لعل كنج 301 قبرستان اسلامي قره تپه 137
قبور شوشي قره تپه دوه جي 302 قبور تاريخي ترزنق جبدرق 138
قبرستان اسلامي و قبور گبري يوسف خانكند 303 امامزاده الني 139
قبور ييلاقات فرخ بلاغ 304 قبرستان قره باغلار 140
قبور گبري داشلي تپه و قاشقاداش قشاقات 305 قبرستان مقانلو بيجق 141
قبور گبري ترحم قشلاق 306 قبرستان جلاير 142
قلعه گين ديمان قشلاق گوري چرچرلو 307 قلعه قيه قره تپه 143
قبور گبري تنبق 308 امامزاده سيد علا الدين 144
قبرستان خرده قشلاق بافت 309 كاروانسراي صفوي قانلو بلاغ 145
قبور قشلاق دوشانله 310 قبور تاريخي آغبلاغ گردكر 146
قبور گبري نقدي عليا 311 قبرستان رحيم بيگلو 147
قبور گبري نقدي سفلي 312 قبور شربت عالي قورلو 148
قبور گبري پيرازميان 313 قبور گبري قيزبلي داغ قورلو 149
قبرستان تاريخي مكتب اوشلقلارسي 314 قبور تاريخي رحيم بيگلو 150
قبور گبري شهريري و اطراف 315 قبور تاريخي قيز قلعه لنگه بيز
قلعه شهريري پيرازميان 316 قبور گبري يالانچي باليخ لنگربيز 152
قيز قلعه سي پيرازميان 317 قبور بيوك قلعه خليفه لو 153
قبور تاريخي اميركندي 318 قلعه خليفه لو 154
قبور تاريخي پيرتازه كند 319 قلعه لنگه بيز 155
قبور تاريخي گده كهريز 320 قبرستان سيد بيگلو 156
امامزاده گده كهريز 321 قبور تاريخي بالاوت پاش 157
امامزاده قوشه 322 قلعه گون پاپاق 158
قلعه بزرگ قلي بيگلو 323 قبرستان اسلامي مرادلو 159
قلعه كوچك قلي بيگلو 324 قبرستان خليفه داوود 160
گور قلعه ارباب كندي 325 قبرستان عماراتلو 161
قبرستان پير محمد كندي 326 قبور گبري چهارچمن 162
پل قديمي دوجاق 1 327 قبور تاريخي بالاجا ماذافا 163
پل قديمي دوجاق 2 328 قبرستان قره گل 164

چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

مشكين شهر
چهارشنبه ٢٤ دی ،۱۳۸٢ - غلامرضا نصرآبادی | لینک دائم | پيام هاي ديگران () | Add to Del.icio.us  digg this post  add to google bookmarks  add to technorati   add to shadows  

نویسندگان

لینک دوستان
مشگين شهر دومین شهر استان
انجمن مواد پر انرژی
مغان ارس
مکه مکرمه و مدينه منوره
خطه سرسبز مشكين شهر
حضرت ابوالفضل(ع)
حضرت امام علی عليه السلام
مديريت جهاد کشاورزی مشگين شهر
استانداری اردبيل
پايگاه اطلاع رساني مهندس ولي ملكي
سایت دانشجویان مشکین شهر
مشکين شهر
بی توجهی به شهرهای کوچک
وب سايت شهرستان مشکين شهر
ميرمسعود سيدفخرابادي
ایرانگردی-گردشگری-تور-سفر-توریسم-ایران
وضع هواي فعلي مشکین شهر
شهر من مشکین
فرمانداري شهرستان مشگين
نقشه مشکین و ایران
آنا یوردوم مغان
حضرت امام باقر عليه السلام
حضرت امام هادی عليه السلام
حضرت امام صادق عليه السلام
حضرت آیه الله العظمی شیخ میرزا جواد تبریزی
حضرت امام جواد عليه السلام
حضرت امام حسن عليه السلام
حضرت امام حسین علیه السلام
حضرت امام رضا عليه السلام
حضرت امام سجاد علیه السلام
نماينده مردم فهيم مشگين شهر مهندس ولي ملكي
خدمت بی منت - دو سال و نيم عملکرد مهندس ملکی
لینک باکس پاداش
بزرگترین سایت آموزشی و تفریحی خیاو
وبلاگ فارسی
لینکوگراف
وبلاگ های فارسي
اخبار ايران
اخبار فناوری اطلاعات
دوست یابی سالم
طراح قالب
فروشگاه آنلاین

عناوین اخبار امروز

لوگو دونی
وبلاگ
وبلاگ فارسی